“Eleştiri, insan zihninin biçimlerindeki çeşitliliğe rağmen birliğini vurgulayarak ırk önyargılarını ortadan kaldıracaktır.”

Oscar Wilde bu sözünde eleştiriye, dar anlamda bir sanat ya da edebiyat değerlendirmesi olmanın ötesinde, kültürel ve toplumsal bir işlev yükler. Ona göre eleştirinin esas gücü, farklı geleneklerden, dillerden ve halklardan gelen eserlerin aynı insan zihninin farklı tezahürleri olduğunu göstermesidir. Bu bakış açısı, 'biz' ve 'onlar' ayrımını besleyen ırk önyargılarının zeminini sarsar.

Wilde, insan zihninin biçimlerindeki çeşitliliğin bir kusur değil, zenginlik olduğunu ima eder. Eleştiri, bu çeşitliliği karşılaştırarak, çözümleyerek ve ortak insani meselelerle ilişkilendirerek, kültürler arasındaki uçurumları kapatabilir. Önyargıların çoğu bilgisizlikten ve tek bir bakış açısına saplanıp kalmaktan doğar; eleştiri ise okuru başka zihinlerle buluşturur.

Bu düşünce, Wilde'ın estetizminin kozmopolit yönünü yansıtır. Onun için güzellik ve düşünce, ulusal ya da ırksal sınırlara bağlı değildir. Eleştirmen, bu sınırları aşan bir okuma pratiğiyle insanlığın ortak zihinsel mirasını görünür kılar ve böylece ayrımcılığın fikri temellerini aşındırır.