“Hayat, sanatı taklit eder; üstelik bunu, sanatın hayatı taklit etmesinden çok daha fazla yapar.”

Wilde bu sözünde, yaygın kabul gören "sanat doğayı ve hayatı yansıtır" düşüncesini baş aşağı çevirir. Ona göre hayal gücü, duyarlılığı ve güzellik algısını asıl belirleyen güçtür; insanlar önce sanatta gördükleri biçimleri, duyguları ve yaşama tarzlarını içselleştirir, sonra onları gerçek hayatta arar ve yeniden üretir. Örneğin bir sisin güzelliğini, doğayı doğrudan gözlemleyerek değil, ressamların ve şairlerin onu işleyişi sayesinde fark ederiz. Sanat, hayatı edilgen biçimde kopyalamaz; hayata bakışımıza biçim veren bir ölçüt yaratır.

Bu düşünce, Wilde'ın estetizminin temel taşlarındandır. O, sanatı faydacı ya da ahlaki amaçlarla sınırlayan görüşlere karşı çıkar; sanatın kendi başına bir dünya kurduğunu ve bu dünyanın sıradan yaşantıyı zenginleştirdiğini savunur. Bugünün okuru için söz, karşılaştığımız görüntülerin, anlatıların ve kurguların gerçeklik anlayışımızı ne ölçüde şekillendirdiğini düşünmeye çağrıdır. Yaşam dediğimiz şey, çoğu zaman farkında olmadan içine doğduğumuz sanatsal ve kültürel modellerin bir yansımasıdır.