“Onun üslubu, şimşek çakışlarıyla aydınlanan bir kaostur.”

Oscar Wilde bu sözüyle, yazınsal üslupta bütünlük ve düzen arayan geleneksel beklentileri tersine çevirir. Ona göre güçlü bir üslup, pürüzsüz ve kusursuz bir yapıdan çok, düzensizliğin içinden ansızın parlayan düşünce kıvılcımlarıyla etkileyicidir. Kaos burada yalnızca düzensizlik değil, zenginlik ve öngörülemezlik anlamına gelir; şimşek çakışları ise okuru âdeta sarsan, karanlığı bir anda aydınlatan keskin ve parlak ifadeleri simgeler.

Bu yaklaşım, Wilde'ın estet tavrı ve yergi dolu nükteleriyle de uyumludur. Onun kahramanları ve anlatıcıları çoğu zaman alışıldık anlamda tutarlı olmaktan çok, zıtlıklarla ve paradokslarla konuşur. Söz, bugün de parlak bir düşüncenin düzenli ama sönük bir anlatımdan daha değerli olabileceğini hatırlatır; etkileyicilik bazen kuralsızlığın içinden doğar.