Beni Şâd Eylemedin Sen Dahi Nâ-şâd Olasın

Bu şiirde konuşan kişi, kendisini sevindirmeyen ve ona eziyet eden birine duyduğu kırgınlığı dile getirir. İlk beyitte kendi acısının karşı tarafın da başına gelmesini diler; garibanların ahının alevi gibi savrulma imgesi bedduanın sertliğini duyurur. Ayrılık köşesinde tutsak kalmak, gece gündüz feryat etmek gibi anlatımlar özlemin ve çaresizliğin sürekliliğini gösterir.

Şair, umut ağacının hayal kırıklığı gözyaşları vermesini, rüzgârın tozu göklere ulaştırmasını ve kişinin acımasız bir asker topluluğu tarafından çiğnenmesini diler. Zehirli içeceğin bir kâsede sunulması da acı çekme düşüncesini güçlendirir. Son beyitte Nabi, kendisine yapılan haksızlıkların karşılıksız kalmayacağını söyler. Şiirin ana duygusu kırgınlık ve öfkedir; öne çıkan düşünce, başkasına çektirilen acının bir gün kişinin kendisine de dönebileceğidir. Bu dilekler bir öğüt değil, incinmiş kişinin beddualı seslenişidir.