Bir Devlet İçün Çarha Temennâdan Usandık

Şiirde konuşan kişi, bir devlet uğruna çaba göstermekten ve sevgiliye kavuşmak için başkalarına hoş görünmeye çalışmaktan yorulduğunu dile getirir. Ayrılık, kavuşma özlemi ve başkalarıyla yaşanan çekişmeler şiirin öne çıkan konularıdır. “Zevk” sözcüğü, hoş bir şeyden doğan haz anlamındadır; şiirde kavuşmanın ve içkinin verdiği hoşluğun artık unutulduğu söylenir. İçki ve sarhoşluk imgeleri, geçip giden bir haz duygusunu anlatır.

Konuşan, devlet arzusunun getirdiği sıkıntıdan ve sevgili uğruna başkalarıyla kavga etmekten de usandığını belirtir. Buna karşılık gönlünün keder ve mücadeleden bütünüyle vazgeçmediğini söyleyerek içindeki çelişkiyi gösterir. Son dizede Nâbî’den sevgilinin hâlini anlatmasını ister; Leylâ ile Mecnûn’un efsanesinden usandığını söylemesi, kendi aşk hikâyesinin anlatılmasını istediğini düşündürür. Şiirin ana duygusu, aşk ve arayış içinde biriken yorgunluktur.