Zevk-ı Gam Dilde midir Dağda mı Tende midir

Şiirde şair, aşkın ve gamın insanda uyandırdığı duyguları sorularla anlatır. “Zevk-ı gam dilde midir dağda mı tende midir” dizesinde gamın, yani tasa ve üzüntünün verdiği hoş duygunun gönülde mi, bedende mi bulunduğunu sorgular. Gül ve bülbül imgeleriyle sevilenin güzelliğini ve bu güzellik karşısında duyulan coşkuyu dile getirir. Bülbülün gülün açışından habersiz olup olmadığını sorarken de çevresindeki güzelliği fark etmeyen kişiyi düşündürür.

Şairin sözlerinde hayret ve kararsızlık öne çıkar: korku ile ümit arasında gülmek mi ağlamak mı gerektiğini bilemez. Aşkın gönülde saklı bir mühür gibi durduğunu söyler; bu mührün sevgilide mi, gönül sahibi kulda mı olduğunu sorar. Sevgilinin tevazusu, yani alçak gönüllülüğü, onun ayrıcalığını vurgulayan bir özellik olarak sunulur. Son bölümde şair, gazellerinin dostların kulağına takılan bir süs gibi ulaşabileceğini ifade eder; şiirin güzelliğini ve dinleyicide bırakacağı etkiyi sorgulayarak bitirir.