Buy'ı Zülfün Gibi Anber-bar ü Miskin Olmaya

Şiirde Mihrî Hatun, sevgiliye duyduğu aşkı ve onun güzelliğine hayranlığını dile getirir. İlk beyitte sevgilinin saçının kokusu anber ve miskle; yanağı ile boyu ise serv ve nesrin imgeleriyle karşılaştırılır. Sözlükte misk, güzel kokulu bir madde olarak açıklanır; serv ise selviyi belirtir. Bu imgeler, sevgilinin güzelliğini ve kokusunu öne çıkarır.

Şair, sevgilinin eşiğini gönlünün dinleneceği yer gibi görür; onun ayrılığı ve ilgisizliği karşısında gözyaşlarının kanlı olduğunu söyler. Bakışı cana yönelen bir okçuya benzetilir ve âşığın gözünde kan içici, acımasız bir güç gibi belirir. Son beyitte Mihrî, aşk ateşine düştüğünden beri göğsünün yanıp gönlünün kavrulduğunu, gözlerinin yaşlı kaldığını anlatır. Buradaki “bir dem”, sözlükteki anlamıyla “bir nefes, bir soluk” süresini vurgular. Şiirin ana duygusu, sevgiliye duyulan yoğun aşkın hem hayranlık hem de acı taşımasıdır.