Işk Babından Benümle Eyledi Ol Yar Bahs

Şiirde konuşan kişi, sevgiliyle aşk üzerine yaptığı konuşmayı anlatır. Sevgiliyle bu konuda konuşurken canıyla cevap verdiğini, ardından sevgilinin tartışmayı sürdürmediğini söyler. Dershanede çözemediği meseleleri ise sevgilinin güzelliğini anlatan “kitap” üzerinden konuşunca anlayabildiğini belirtir. Böylece aşk, yalnızca sözle öğrenilen bir konu değil, yaşanarak kavranan bir bilgi gibi sunulur.

Şair, ders veren kişiye seslenerek sevgiliyi tanımadan aşk bilgisine erişilemeyeceğini ve kuru söz tartışmalarında takılı kalınmaması gerektiğini söyler. Sevgilinin güzelliğini “Mushaf”a, saçlarını da bu güzelliğe dair sorularla ilişkilendirir; kutsal kitap imgesiyle sevgilinin güzelliğini yüceltir. Son bölümde konuşan kişi, aşk bilgisini edindiğini ve artık âşıkların onunla tartışmaya çekindiğini dile getirir. Şiirin ana düşüncesi, aşkın bilgisinin kuru tartışmadan çok kişisel deneyimle kazanıldığıdır.