Niçe Feryada Vara Nalelerüm Ah Sana

Şiirde âşık, sevgilisine durmadan seslenip acısını ve hâlini anlatmaya çalışır; ancak sevgilinin kayıtsızlığı karşısında sitemi büyür. Sevgilinin güzelliğinin bir gün geçeceğini hatırlatıp yaptıklarının karşılığını göreceğini söyler. Böylece aşkın özlemi, incinmişlik ve sevgiliye yöneltilen bir uyarıyla iç içe geçer.

Bülbülün seher vakti inleyişi, âşığın feryadını; güne benzeyen yüz ve sabaha dek kalan ay ise sevgilinin güzelliğini öne çıkarır. Âşık, rakibin sevgilinin yanında bulunmasını da acısını artıran bir durum olarak görür. Son bölümde Züleyha ve Yusuf adlarıyla aşk ve güzellik çağrışımları kurulur. Şiirin ana duygusu, karşılık bulmayan aşkın yarattığı özlem ve sitemdir; imgeler de bu yoğun duyguyu görünür kılar.