Düşmen Kamu Kişiye Rakib Oldı Akibet

Şiirde şair, sevdiği kişinin sonunda kendisine rakip gibi oluşunu ve yaşadığı hayal kırıklığını anlatır. Her bendin sonunda yinelenen “akibet” sözü, bu durumların en sonunda böyle bir sonuca vardığını vurgular. Şair, gönül derdine çare beklerken hekimin ona şifa değil zehir verdiğini söyler. Buradaki şerbet, sözlükteki tanımıyla hamurlu tatlılara dökülen şekerli su, yani şuruptur; şerbet ile zehir karşıtlığı, beklenen iyilik yerine yaşanan incinmeyi alegorik biçimde anlatır.

Sevdiğinin iyilik ve vefayı rakibine yönelttiğini, kendisineyse eziyet ve sıkıntı düştüğünü dile getirir. “Yanında” sözü, sözlükteki gibi bir kişiye göre, nispetle anlamındadır: Şair, sevilenin rakibi öne çıkarıp kendisini değersiz ve dışlanmış bıraktığını anlatır. Son dizelerde bu aşk derdinin dünyada çok yaygın olduğunu söylese de kendi hâlini “garip” bulur. Şiirin ana duygusu kırgınlık, karşılıksızlık ve yalnızlıktır.