Gazel ('-â seni' redifli)

Nedim’in gazeli, sevgilinin güzelliğini ve ona duyulan hayranlığı anlatır. Şair onu servi boylu, gül gibi renkli ve narin tenli göstererek över. Sevgilinin eşsiz boyunu “fevvâre-i âb-ı hayât”a benzetir; fevvâre, fıskiye demektir. Bu imge, sevgilinin görünüşünün şairde uyandırdığı canlı ve etkileyici izlenimi anlatır.

Gül, kadeh, ayna ve gölge imgeleri şiirde güzellik ve meclis havasını öne çıkarır. Bir elinde gül, ötekinde kadehle gelen sâki karşısında şair hangisini seçeceğini bilemez; sevgiliye duyduğu hayranlık, ikisini de arzulamasına yol açar. “Sâye” gölge, “amma” ama anlamındadır. Şair, sevgiliyi kucaklayamamış olmanın üzüntüsünü dile getirirken ona kavuşma özlemini ve aşk karşısındaki güçsüzlüğünü de anlatır.