Şiir

Serâpâ hüsn ü ânsın dilsitansın nâz-perversin

Serâpâ hüsn ü ânsın dilsitansın nâz-perversin Civân-ı mihribânsın şuhsun nâzende dilbersin Nazîrin yok cihanda hüsn ile mihr-i münevversin Behâ olmaz sana cânâ aceb pâkîze gevhersin Eyâ gülzâr-ı hüsn ü behcetin nahl-i ser-efrâzı Kim üstâd etti fenn-i işvede ol çeşm-i tannâzı Kim öğretti sana cânâ bu denlü şîve vü nâzı Ki dâ'im böyle nâz ile güler nâz ile söylersin Yeter kaldın yeter ey tıfl-ı nâzım hanede tenhâ Yeter karışmasınlar sana gayri dâye vü lâlâ Biraz gel bağa bülbül dinle gül seyret açıl cânâ Ki sen dahi henüz açılmamış bir gonce-i tersin Hıramın dil-pesend ü cünbişin diî-hâhdır cânâ Hayâlinle Nedîm'in kârı âh u vâhtır cânâ Atan anan senin var ise mihr ü mâhtır cânâ Ki bir bakışta mihre bir bakışta mâha benzersin

Şiir açıklaması

Nedim, şiirin ilk bölümünde sevgilinin güzelliğini, nazını ve çekiciliğini över; onun dünyada benzeri olmadığını, paha biçilmez temiz bir mücevher gibi değerli olduğunu söyler. Güzellik ve hayranlık, şiirin ana duygusunu oluşturur.

İkinci bölümde sevgilinin nazlı gülüşünü ve konuşmasını anlatır; bu davranışları ona kimin öğrettiğini sorar. Ardından onu yalnız kaldığı evden çıkıp bahçeye gelmeye çağırır. Sevgilinin çocuk bakıcısı, yani daye ve lâlâ tarafından rahatsız edilmemesini ister; gül ile bülbülü dinlemeyi önerir ve sevgiliyi henüz açmamış bir gonca imgesiyle anlatır.

Son bölümde sevgilinin yürüyüşü ve hareketleri övülür. Nedim, onun hayaliyle iç çektiğini söyler; sevgilinin bakışlarını güneş ve aya benzeterek duyduğu hayranlığı dile getirir.

Açıklama, sözlükteki tanımlardan yararlanılarak yapay zekâ desteğiyle hazırlanmıştır.

Metindeki kelimelerin anlamları

daye: çocuk bakıcısı, süt nine, dadı
ser: baş

Metin: Vikikaynak · Kamu malı (telif süresi dolmuş eser)