Gelmişem Yüz Süriyü Togru Kılup Rah Sana

Şiirde Mihrî Hatun, bir şahın huzuruna yönelir ve hâlini ona sunmak istediğini söyler. Şahı adaletli ve yüce bir hükümdar olarak över; güneşin onun eşiğine hizmete geldiğini söyleyerek bu yüceliği güçlü bir imgeyle anlatır.

Şair, gönülden ve gece gündüz şahı övdüğünü belirtir. “Şeb” gece demektir; bülbül ile gül imgeleri de şiirin sevgi ve hayranlık duygusunu öne çıkarır. Gönlünün arzu ve hasret ateşiyle yandığını söyleyen Mihrî, gam karanlığında bırakılmamayı ve Hızır’ın kendisine yol arkadaşı olmasını diler.

Son bölümde şair, şahın lütfuyla kendisine Yusuf gibi bakmasını ister; Züleyha ve Yusuf adları bu dileğin anlatımında yer alır. Şiirin ana duygusu, yüceltilen kişiye duyulan bağlılık ve ondan beklenen yakınlık, yardım ve lütuftur.