Sarrâfi de Benden Beter Âvâre Olupdur

Mihrî Hatun’un şiirinde konuşan kişi, aşkın etkisiyle kendisini avare ve çaresiz hisseder; Sarrâfi’yi de kendisinden beter bir hâlde görür. Sevgililerin âşıkları bırakıp ilgilerini başkalarına yöneltmesi, şiirde sitemin başlıca nedenidir. “Aşk şarabıyla sarhoş olmak” sözü, aşkın kişiyi aklını ve ölçüsünü yitirecek kadar etkilediğini anlatır.

Şiirde öne çıkan imgelerden biri, daha açılmadan diken veren gonca imgesidir; bu, güzellik ve mutluluk beklentisinin daha gerçekleşmeden acıya dönüşmesini düşündürür. Son bölümde anlatıcı, her bâdede sevgilinin dudağını hatırladığını söyler ve Sarrâfi’nin kendisinden daha avare olduğunu yineler. Şiirin genelinde karşılıksız aşk, terk edilmişlik ve sevgiliye duyulan özlem öne çıkar; söyleyişin tonu sitemli ve içlidir.