Yok Sanurdum Alem İçre Canile Serden Leziz

Mihrî Hatun’un şiiri, sevgiliye duyulan aşkı ve onunla kavuşmanın verdiği mutluluğu anlatır. Şair, başlangıçta dünyada candan ve serden daha tatlı bir şey olmadığını sanır; sonra sevgiliye kavuşmanın hepsinden üstün olduğunu anlar. “İçre” sözü “içerisinde” anlamındadır. Şiirin ana düşüncesi, âşığın gözünde sevgilinin varlığının ve kavuşmanın her türlü nimetten daha değerli oluşudur.

Sevgilinin dudakları şeker ve tatlı yiyecek imgeleriyle anlatılır: Sevgili âşığı azarlasa bile sözleri ona şeker gibi gelir. Âşık, öğüt veren kişiye cenneti anlatmamasını söyler; çünkü sevgilinin dudaklarını sormuş, onları Kevser suyundan bile tatlı bulmuştur. Son bölümde Mihrî, sevgilinin tatlı konuşmasına tutulmuş bir papağana benzetilir. Şiirde abartılı tatlılık imgeleri, aşkın âşığın dünyasını nasıl değiştirdiğini vurgular.