“Heyhat! Bir bilim insanının hiçbir arzusu, hiçbir bağlılığı olmamalı — yalnızca taştan bir kalbi olmalı.”

Darwin burada bilimsel çalışmanın gerektirdiği soğukkanlılık ile kişisel duygusal bağlar arasındaki gerilimi dile getirir. Bilim insanının tarafsız olması, olguları kişisel arzu ve bağlılıkların gölgesinde kalmadan değerlendirmesi beklenir. Ancak Darwin, böyle bir tarafsızlığın insani duygulardan arınmayı gerektirdiğini, bunun da neredeyse taştan bir kalbe sahip olmak anlamına geldiğini söyleyerek bu beklentinin ağırlığını ve insani maliyetini ima eder.

Bu sözün bağlamı, Darwin'in araştırmalarında karşılaştığı zorluklara işaret eder. Bilimsel doğruluk, bazen kişinin sevdiği veya kendisine yakın gördüğü düşünceleri, teorileri ya da beklentileri bir kenara bırakmasını gerektirir. Darwin, bilimsel dürüstlüğün duygusal bağlardan özgürleşmekle mümkün olduğunu düşünür; ama bunun bedelinin insanlıktan bir parça uzaklaşmak olduğunu da hisseder.

Bugün bu ifade, bilim insanının nesnellik sorumluluğu ile insani duyguları arasındaki dengeyi düşünmek için değerli bir aforizmadır. Bilimde tarafsızlık yalnızca yöntemsel bir ilke değil, aynı zamanda kişisel bir fedakarlık alanıdır.

Söz, Darwin'in Thomas Henry Huxley'e 9 Temmuz 1857 tarihli mektubundan alınmıştır. Mektup, 1903 yılında Francis Darwin ve A.C. Seward tarafından düzenlenen "More Letters of Charles Darwin" adlı derlemede yayımlanmıştır. 1850'lerin sonu, Darwin'in Türlerin Kökeni'ni hazırladığı; yoğun çalışma temposu, sağlık sorunları ve bilimsel tartışmalar nedeniyle duygusal açıdan zorlu bir dönemdi.