“Şimdi, istediğim şey, Olgulardır. Bu oğlanlara ve kızlara Olgulardan başka hiçbir şey öğretmeyin. Hayatta yalnızca Olgular gereklidir. Başka hiçbir şey ekmeyin ve geri kalan her şeyi kökünden sökün. Akıl yürüten hayvanların zihinlerini yalnızca Olgular üzerine kurabilirsiniz: başka hiçbir şeyin onlara en ufak bir yararı olmayacaktır. Kendi çocuklarımı bu ilkeyle yetiştiriyorum ve bu çocukları da bu ilkeyle yetiştiriyorum. Olgulara bağlı kalın, efendim!”

Bu söz, Dickens'ın eğitime ve bilgi anlayışına dair güçlü bir taşlamasıdır. Konuşmayı yapan karakter, insan zihnini yalnızca ölçülebilir, doğrulanabilir olgularla doldurmak gerektiğini savunur. Ona göre hayal gücü, duygu ve estetik gibi alanlar yararsızdır; insan yalnızca akıl yürüten bir hayvandır ve zihni de mekanik biçimde işlenmelidir.

Ancak Dickens bu görüşü övmek için değil, eleştirmek için romanın başına yerleştirir. Söylemin aşırı ve tekrara dayalı tonu, karakterin katılığını ve insan doğasını anlamadaki yetersizliğini açığa çıkarır. Roman boyunca yalnızca olgularla yetiştirilen çocukların duygusal ve ahlaki açıdan eksik kaldıkları gösterilir.

Bugünün okuruna bu söz, eğitimin yalnızca bilgi aktarımına indirgenmesinin tehlikesini hatırlatır. İnsanı bütün yönleriyle geliştirmeyen, duygu ve hayal gücünü dışlayan bir eğitim anlayışının bireyi ve toplumu nasıl kısırlaştırabileceğine dair uyarıcı bir nitelik taşır.

Bu söz, Charles Dickens'ın 1854'te yayımlanan "Hard Times" (Zor Zamanlar) adlı romanının birinci kitabının birinci bölümünde geçer. Konuşmayı yapan kişi, romandaki eğitim anlayışını temsil eden Thomas Gradgrind'dir. Roman, sanayi toplumunun faydacı ve mekanik değerlerini eleştirir; Gradgrind'in çocuklara yalnızca olguları dayatması bu eleştirinin merkezinde yer alır.