“Ben Mannheim'ı nasıl seviyorsam, Mannheim da beni öyle seviyor.”

Bu söz, Mozart'ın Mannheim şehriyle kurduğu ilişkiyi karşılıklı bir sevgi olarak anlatır. Ona göre sevgi yalnızca insanlar arasında değil, bir insanla bir şehir arasında da karşılıklı olarak yaşanabilir. Mozart burada şehri kişileştirir ve kendisini orada kabul gören, değer verilen biri olarak hissettiğini ifade eder. Bu tür bir ifade, özellikle sürekli seyahat eden ve pek çok yerde yabancı kalan bir sanatçı için aidiyet duygusunun ne kadar değerli olduğunu gösterir.

Mannheim'a duyduğu bu bağlılık, sadece duygusal bir izlenim değildir. Şehirdeki müzikal ortam, orkestranın kalitesi ve orada kurduğu sosyal ilişkiler, Mozart'ın kendini sanatsal ve kişisel olarak beslenmiş hissetmesini sağlamıştır. 'Sevgi' kelimesiyle anlatılan da bu çok yönlü uyumdur; şehir ona yalnızca bir mekân değil, yaratıcı ve insani bir yuva olmuştur.

Bugünün okuru için söz, bir yerle kurulan bağın tek yönlü bir tercih olmadığını hatırlatır. Gerçek bir aidiyet duygusu, insanın orada kendini kabul edilmiş, anlaşılmış ve karşılık görmüş hissetmesiyle güçlenir. Mozart, bu karşılıklılığı son derece sade ama derin bir biçimde dile getirir.