“Yoksulluğun en şeytani yanı, hep yinelenen şey budur: yalnızlık. Her gün, konuşacak akıllı bir insan olmadan; her gece, tanrısız odana dönüp hep yalnız kalmak. Zengin ve aranan biriyseniz belki eğlenceli görünebilir; ama bunu zorunluluktan yaptığınızda ne kadar farklıdır!”

“Paris'in kenar mahalleleri eksantrik insanlar için bir toplanma yeridir: Yalnız, yarı deli yaşam çizgilerine düşmüş ve normal ya da ahlaklı olmayı denemekten vazgeçmiş insanlar. Yoksulluk, paranın insanı işten kurtarması gibi, onları normal davranış standartlarından kurtarır. Otelimizdeki kiracıların bazıları, kelimelerle anlatılamayacak kadar tuhaf hayatlar yaşıyordu.”

“Bir hava torpidosu karşısında nesnel olamazsınız. Ve bu şeylere duyduğumuz dehşet şu sonuca yol açmıştır: Eğer biri annenin üzerine bomba atarsa, git onun annesinin üzerine iki bomba at. Görünüşteki tek alternatifler, meskenleri toza çevirmek, insan bağırsaklarını dışarı saçmak ve termitle çocuklarda delikler açmak ya da bu şeyleri yapmaya senden daha hazır insanlar tarafından köleleştirilmektir; henüz kimse uygulanabilir bir çıkış yolu önermemiştir.”

“Bütün inanç söylemlerinde coğrafi bir unsur vardır: Hindistan'da derin hakikatler gibi görünen şeyler İngiltere'de devasa beylik laflar gibi görünmeye meyillidir ve bunun tersi de geçerlidir. Belki de temel fark, tropikal bir güneşin altında bireyselliğin daha az belirgin görünmesi ve onun kaybının daha az önemli olmasıdır.”

“Bir işçi, Sendikada resmî bir göreve gelir gelmez ya da İşçi siyasetine girer girmez, istese de istemese de orta sınıflaştığı gerçeği beni yine çarpıyor. Yani burjuvaziye karşı savaşarak burjuva oluyor. Gerçek şu ki, gelirine uygun biçimde yaşamaktan ve gelirine uygun ideolojiyi geliştirmekten kaçınamıyorsun.”

“İngiltere'de, bir asırlık güçlü yönetim, O. Henry'nin polise karşı duyulan o haşin ve sarp korku dediği şeyi öyle bir noktaya getirdi ki, her türlü kamusal protesto bir ahlaksızlık gibi görünüyor. Ama Fransa'da herkes belli bir miktar toplumsal karışıklığı hatırlayabilir ve barlardaki işçiler bile la revolution'dan söz eder — bununla kastettikleri son devrim değil, bir sonraki devrimdir. Zenginleri, hükümeti, polisi ve büyük gazeteleri bir tür bileşik tanrı yapan o aşırı toplumsallaşmış modern zihin, en azından henüz gelişmemiştir.”

“Sahip olduğumuz göreli özgürlük kamuoyuna bağlıdır. Yasa bir koruma değildir. Hükümetler yasa yapar, ancak bunların uygulanıp uygulanmayacağı ve polisin nasıl davranacağı ülkedeki genel havaya bağlıdır. Çok sayıda insan ifade özgürlüğüyle ilgileniyorsa, yasa yasaklasa bile ifade özgürlüğü olacaktır; kamuoyu uyuşuksa, onları koruyan yasalar olsa bile rahatsız edici azınlıklar baskı görecektir.”