“Ey Tanrım! Kurtaramaz mıyım Birini o acımasız dalgadan? Gördüğümüz ya da göründüğümüz her şey Yalnızca bir düş içinde bir düş mü?”

Bu dizeler, Poe'nun "A Dream Within a Dream" şiirinin ilk kıtasının sonunda yer alır. Konuşan kişi, sevdiği birini okyanusun acımasız dalgalarına kaptırmıştır ve Tanrı'ya çaresizlik içinde seslenir. Dalga imgesi, insanın iradesine meydan okuyan büyük bir gücü, belki ölümü, belki de zamanın ve kaderin kaçınılmaz akışını temsil eder. Soru cümlesiyle biten dörtlük, kurtuluş umudunun neredeyse tükendiğini ancak tamamen de yok olmadığını sezdirir.

Şiirin ana sorusu burada ilk kez dile gelir: Gördüğümüz ve göründüğümüz her şey bir düş içinde düş müdür? Bu, yalnızca fiziksel gerçekliğin değil, insanın kendi kimliğinin ve sevdiklerinin de birer yanılsama olabileceğini ima eder. Kaybedilen kişinin gerçekliği bile bu kuşkunun içinde erimeye başlar. Poe, acıyı ve belirsizliği birleştirerek okurda varoluşsal bir tedirginlik uyandırır.

Bu dizeler "A Dream Within A Dream" şiirinin birinci kıtasındandır ve 1849'da yayımlanmıştır. Kıta, bir veda sahnesiyle açılır: konuşan kişi sevdiğini öper, onun gidişini bir gerçeklik olarak kabul eder. Şiirin tamamı, Poe'nun yaşamının son yılındaki melankolisini ve kayıplarını yansıtır.