“Çünkü var olmamak, kötü yaşamaktan daha iyidir.”

Sofokles bu sözde, insan hayatının katlanılamaz bir acı veya onursuzluk içinde geçmesi durumunda var olmamanın tercih edilebilir olduğunu söyler. Bu düşünce, Antik Yunan tragedyalarının en güçlü temalarından biridir: İnsanın onurlu bir hayat sürme imkânı elinden alındığında, salt var olmanın bir değer taşımayabileceği fikri. Sofokles'in oyunlarında karakterler zaman zaman feci bir kaderle, sürgünle ya da ağır bir utançla karşı karşıya kaldıklarında bu tür düşünceleri dile getirir.

Söz, hayatı her koşulda kutsal sayan bir anlayış yerine, hayatın anlamı ve kalitesi üzerine sorgulayıcı bir bakışı yansıtır. "Kötü yaşamak" ifadesi yalnızca fiziksel acıyı değil, onurunu yitirmiş, insana yakışır bir hayattan yoksun, sürekli bir aşağılanma ve mutsuzluk içinde geçen bir varoluşu da içerir. Bu anlamda söz, yaşamın değerini koşulsuz bir varoluştan çok, insanın kendini gerçekleştirebilme ve onurunu koruyabilme gücüne bağlar.

Bu düşünce aynı zamanda Antik Yunan kültüründe ölümün bazen kaçınılmaz bir kurtuluş olarak görülmesiyle ilişkilidir. Tragedya geleneğinde kahramanın ölümle yüzleşmesi, çoğu zaman yaşamın koşullarına karşı bir özgürlük arayışının ifadesidir. Sofokles'in bu kısa sözü, bu derin varoluşsal meseleyi yoğun bir şekilde özetler.

Sofokles'in günümüze tam metni ulaşmayan bir oyunundan alınan bu fragman, TrGF derlemesinde 488 numarayla kayıtlıdır. Sözün hangi oyuna, sahneye veya karaktere ait olduğu bilinmemektedir.