“Eyvahlar olsun! Düşünen kişiye hiçbir yarar sağlamadığında, düşünmek ne korkunç bir şeydir.”

Bu söz, bilginin tek başına güç olmadığını, eyleme dönüşmediğinde ya da bir sonuç doğuramadığında insana acı veren bir yük haline gelebileceğini anlatır. Doğruyu gören, durumu kavrayan ama elinden bir şey gelmeyen kişi için farkındalık bir çeşit lanete dönüşür. Cahil kalmak acı verse de, bilip de çaresiz kalmak çok daha derin bir ıstıraptır.

Tragedyanın dünyasında karakterler çoğu zaman olacakları önceden sezer, gerçeği bilir ama olayların akışını değiştiremez. Bu yüzden söz, insanın anlama yetisiyle eylem gücü arasındaki uçurumu gösterir. Günümüzde de bir hastanın doktoru tarafından bilgilendirilip tedavi imkânı bulamaması, bir bilim insanının uyardığı tehlikenin önemsenmemesi ya da birinin içinde bulunduğu çıkmazı görüp değiştirememesi bu durumun örnekleridir.

Sofokles'in bir tragedyasından alınmıştır; çevirmen notuna göre anlamı, 'Bilgelik, ona sahip olan kişi için hiçbir işe yaramadığında bir lanettir' şeklinde de aktarılmıştır. Söz, özellikle trajik kahramanın durumu kavradığı ama kaderinin akışını değiştiremediği anlarda söylenir. Bu tür ifadeler, Sofokles'in insanın bilgisiyle kaderi arasındaki gerilime duyduğu ilgiyi yansıtır.