“Mesele çok şey bilmekte değil, bilinebilecek her şey içinden en gerekli olanı bilmektir.”

Tolstoy, bilginin niceliğinden çok niteliğine ve amacına dikkat çeker. İnsanın ömrü sınırlıdır ve öğrenilebilecek bilgi sonsuzdur; bu yüzden asıl mesele, bu bilgiler arasından hangilerinin insan yaşamı için gerçekten gerekli olduğunu ayırt edebilmektir. Çok bilgi edinmek tek başına bir erdem değildir; önemli olan, bilginin insanı daha iyi bir kavrayışa, daha anlamlı bir yaşama veya daha doğru bir davranışa götürmesidir.

Bu düşünce, Tolstoy'un özellikle ahlaki ve manevi gelişime verdiği önemle bağlantılıdır. Ona göre insan, kendisini geliştirmeyen, başkalarına zarar vermeyi engellemeyen veya yaşamın temel sorularına yanıt veremeyen bilgi yığınlarıyla uğraşabilir; ancak bu uğraş, insanı gerçek bilgeliğe yaklaştırmaz.

Günümüzde bilgiye erişimin hiç olmadığı kadar kolaylaştığı ve enformasyon akışının çok yoğun olduğu bir dönemde bu söz daha da anlamlıdır. Tolstoy, okuru bilgi tüketimi karşısında seçici olmaya ve öğrendiklerini yaşamın özüne hizmet edecek biçimde değerlendirmeye çağırır.