“Bu adam vatanını altın karşılığında sattı.”

Bu kısa ve sert ifade, Virgil'in ölüler diyarının ceza bölgelerinde gördüğü ihanet suçlularından birini tanıtır. Vatanını para karşılığı satmak, antik dünyada da günümüzde de en ağır ihanet biçimlerinden biri olarak görülür. Dizede kullanılan 'aurum' yani altın sözcüğü, ihanetin maddi karşılığını vurgulayarak suçun çirkinliğini artırır.

Virgil, bu tür suçluları ölüler diyarının en karanlık bölgelerinde, ceza çeken ruhlar arasında gösterir. Buradaki amaç, siyasi ihanetin yalnızca yaşayanların dünyasında değil, ölümden sonra da ağır bir bedeli olduğunu anlatmaktır. Destanın yazıldığı dönem, Roma'da iç savaşların ve siyasi ihanetlerin taze olduğu bir dönemdir; bu da ifadeye dönemsel bir keskinlik katar.

Günümüzde bu ifade, kamu görevini ya da ortak çıkarı kişisel kazanç uğruna satan herkes için kullanılabilecek evrensel bir suçlamadır. Vatan sevgisini ve ortak iyiyi maddi çıkarın önünde tutmayanları hatırlatan bir ibret cümlesidir.

Aeneis'in altıncı kitabında Aeneas'ın ölüler diyarında gördüğü cezalandırılmış ruhlar arasında, vatanına ihanet edenlerin bulunduğu bölümde geçer.