Gençlik üzerine sözler
41 söz.
“Ah, bana tarihte büyük bir addan söz etme; Gençlik günlerimiz şan günlerimizdir; Ve tatlı yirmi iki yaşın mersinleriyle sarmaşıkları, Defnelerinin hepsine bedeldir, ne kadar çok olursa olsun.”
— Lord Byron (1788 – 1824)
“Artık öyle başıboş dolaşmayacağız Bu kadar geç saatlere dek, Yürek hâlâ sevgi dolu olsa da, Ve ay hâlâ o kadar parlak olsa da.”
— Lord Byron (1788 – 1824)
“Gece sevişmek için yaratılmış olsa da, Ve gündüz çok çabuk dönse de, Yine de başıboş dolaşmayacağız artık Ay ışığında.”
— Lord Byron (1788 – 1824)
“Ey Neşe ve Masumiyet! Ey süt ve su! / Ey daha mutlu günlerin mutlu karışımları.”
— Lord Byron (1788 – 1824)
“Yaşlanan adam yeniden çocuk olur.”
— Sofokles (MÖ 496 – MÖ 406)
“Çünkü savaş, genç adamları avlamayı sever.”
— Sofokles (MÖ 496 – MÖ 406)
“Hiç kimse okul günlerine dönüp baktığında bunların tamamen mutsuz olduğunu dürüstçe söyleyemez.”
— George Orwell (1903 – 1950)
“Gordon ve arkadaşları 'yıkıcı fikirleri'yle epey heyecanlı bir dönem geçirmişlerdi. Tam bir yıl boyunca, jelatinle çoğaltılan, Bolshevik adında gayriresmî bir aylık dergi çıkardılar. Dergi Sosyalizmi, özgür aşkı, Britanya İmparatorluğu'nun parçalanmasını, Kara ve Deniz Kuvvetleri'nin kaldırılmasını ve daha neler nelerin olması gerektiğini savunuyordu. Çok eğlenceliydi. On altı yaşındaki her zeki erkek çocuğu bir Sosyalisttir. O yaşta insan, oldukça ağır yemin içine gizlenmiş kancayı göremez.”
— George Orwell (1903 – 1950)
“Geleceğin pembe bir bulanıklık olmaktan çıkıp gerçek ve tehditkâr bir hal aldığı yaşa gelmişti.”
— George Orwell (1903 – 1950)
“Genç bir adam, babasının evinin korumasından ve bir eğitmenin gözetiminden ayrılmadan önce, kararlılıkla güçlendirilmeli ve erdemlerini koruyabilmesi için insanlarla tanıştırılmalıdır; yoksa sohbetin tehlikelerini yeterince tanımadan ve her ayartıya boyun eğmeyecek kadar sağlam bir duruşa sahip olmadan önce yıkıcı bir yola ya da ölümcül bir uçuruma sürüklenebilir.”
— John Locke (1632 – 1704)
“Ve hayal kırıklığına uğramamış gençliğin tüm o mutlu döneminde ölmek, bir ışık huzmesi içinde sönüp gitmek, bedeninin yıpranıp yaşlanmasından ve hayallerinin paramparça olmasından ne kadar da iyidir.”
— Ernest Hemingway (1899 – 1961)