“Biz zavallı bir aileyiz ve kökümüzün kurutulması gerekirdi. Zavallı oğlumuzu Bournemouth yolculuğunda dinlendirmek için burada uyuduk; zavallı sevgili karım kızıl hastalığına yakalanıp epey ağır geçirdi, ama şimdi iyiye gidiyor. Bu yorgun dünyada dertlerin sonu yok. (Oğullarından birinin kızıl hastalığına yakalanması nedeniyle o [Darwin], sonbaharda Bournemouth'ta bir ev tuttu. Southampton'dan Dr. Gray'e yazdı).”

Bu söz, Darwin'in özel hayatındaki zorlu bir dönemi yansıtır. Oğlunun hastalığı nedeniyle ailece Bournemouth'a gitmek zorunda kalan Darwin, bu kez de karısının kızıl hastalığına yakalanmasıyla sarsılır. 'Zavallı bir aileyiz' ve 'kökümüzün kurutulması gerekirdi' ifadeleri, yaşanan üst üste gelen talihsizlikler karşısında duyduğu çaresizliği ve yorgunluğu abartılı bir dille ortaya koyar.

Darwin'in 'bu yorgun dünyada dertlerin sonu yok' cümlesi, onun yaşadığı dönemdeki hastalık, ölüm ve belirsizliklerle dolu hayat koşullarını da hatırlatır. Viktorya dönemi İngiltere'sinde bulaşıcı hastalıklar aileler için ciddi bir tehditti ve Darwin ailesi de bundan payını almıştır. Bu söz, bilimsel başarıların arkasındaki insani kırılganlığı gösterir.

Aynı zamanda, Darwin'in mektuplarındaki samimi ve duygusal dil, onun yalnızca bir bilim insanı değil, aynı zamanda kaygılı bir baba ve eş olduğunu ortaya koyar. Büyük bir kuramcının gündelik hayatında yaşadığı zorluklar bugün okura derin bir empati kurma fırsatı verir.

Darwin, oğullarından birinin kızıl hastalığına yakalanması üzerine ailesiyle birlikte deniz havasının iyi geleceği umuduyla Bournemouth'a gitmiştir. Ancak orada karısı Emma da aynı hastalığa yakalanmıştır. Darwin bu satırları, 21 Ağustos 1862 tarihli mektubunda Amerikalı botanikçi Asa Gray'e yazmıştır.