“Ve Kuzgun, hiç kıpırdamadan, hâlâ oturuyor, hâlâ oturuyor Odamın kapısının hemen üzerindeki solgun Pallas büstünün üstünde.”

Bu dizelerde Poe, şiirin başından beri anlatıcının odasına giren ve kapının üzerindeki Pallas büstüne konan kuzgunun hâlâ orada, hiç kıpırdamadan durduğunu söyler. "Never flitting" ifadesi kuşun hareket etmemesini vurgularken, "still is sitting" tekrarı zamanın donmuşluğunu hissettirir. Kuzgun, çoğu yorumda yasın, kaybın ve hatıranın somutlaşmış hali olarak okunur; bir kez yerleşti mi oradan ayrılmayan bir düşünce gibi anlatıcının zihnini ve odasını işgal eder.

Pallas büstünün seçimi de anlamlıdır. Pallas Athena, Yunan mitolojisinde bilgelik tanrıçasıdır. Kuzgunun bilgeliğin simgesi üzerine konması, akıl ile irrasyonel keder arasındaki gerilimi ima eder. Anlatıcının bilgiye, akla tutunma çabası, kederin ve saplantının gölgesinde anlamını yitirir. Bu imge, şiirin genelindeki umutsuzluk atmosferini güçlendirir ve okura, bazı acıların akılla çözülemeyeceğini düşündürür.

Bu dizeler Edgar Allan Poe'nun "The Raven" (Kuzgun) şiirinin sondan bir önceki kıtasından alınmıştır. Şiir, sevgilisi Lenore'u kaybetmiş bir anlatıcının gece yarısı odasında bir kuzgunla karşılaşmasını ve kuşun tekrarladığı "Nevermore" (Bir daha asla) sözcüğüyle umutsuzluğa sürüklenişini anlatır.