Acı ve Keder üzerine sözler

“Ama bizim aşkımız çok daha güçlüydü aşkından Bizden yaşlı olanların — Bizden çok daha bilge olanların — Ve ne yukarıdaki cennetin melekleri Ne de denizin altındaki cinler Ayırabilir ruhumu bir an olsun Güzel Annabel Lee'nin ruhundan.”

“Aşkın gizemi, ölümün gizeminden daha büyüktür.”

“Ölüm çok güzel olmalı. Yumuşak kahverengi toprakta yatmak, başının üzerinde salınan otlarla, sessizliği dinlemek. Dünü olmamak, yarını olmamak. Zamanı unutmak, hayatı affetmek, huzur içinde olmak.”

“İlk kadehten sonra her şeyi olmasını istediğiniz gibi görürsünüz. İkinci kadehten sonra her şeyi olmadığı gibi görürsünüz. Sonunda her şeyi gerçekte olduğu gibi görürsünüz ve bu, dünyadaki en korkunç şeydir.”

“İşte! Küçücük bir değnekle / Dokunuverdim romantizmin balına / Ve yitirmeli miyim bir ruhun mirasını?”

“"Bana kırmızı güller getirirsem benimle dans edeceğini söyledi," diye ağladı genç Öğrenci; "ama bütün bahçemde kırmızı bir gül yok."”

“Ne yazık ki hayatta derslerimizi ancak işimize yaramadıkları zaman alıyoruz.”

“Johanna'mı yeniden görmeyi nasip et.”

“Yalnızca şunu biliyorum: boşuna sevmiştik; Yalnızca şunu hissediyorum: elveda, elveda!”

“Ayrıldığımızda biz ikimiz, sessizlik ve gözyaşları içinde, yarı kırık kalplerle, yıllarca ayrı kalmak üzere.”

“Gizlice buluşurduk, sessizlik içinde yas tutuyorum, senin kalbin unutabilsin, ruhun aldatabilsin diye. Seninle karşılaşırsam yıllar sonra, nasıl selamlamalıyım seni? Sessizlik ve gözyaşlarıyla.”

“Sağlıcakla kal! Ve eğer sonsuza dekse, Yine de sonsuza dek sağlıcakla kal: Affetmesen de, asla Sana karşı başkaldırmayacak yüreğim.”

“Saçlarım ağardı ama yıllardan değil, Bir gecede de ağarmadı, İnsanların ani korkulardan ağardığı gibi.”

“Dünyanın verebileceği hiçbir sevinç, alıp götürdüğü sevince benzemez.”

“Kendi acımın dikkatli kılavuzu.”

“Ve eğer saati kollarsak, Hakkı çiğnenmemişse eğer, Bir haksızlığı içinde saklayanın Sabırlı arayışından ve uzun nöbetinden Kaçabilen hiçbir insan gücü olmamıştır.”

“Kendisinin efendisi — o acı mirası!”

“Yine de çizgilerimde babamın yüzünden bazı izler buluyorlar.”

“Son darbeyi indiren senin kendi dehandı, Ve seni yere seren yaranın açılmasına yardım eden de oydu: Tıpkı çayıra serilmiş, Bir daha yuvarlanan bulutların arasından süzülemeyecek olan vurulmuş kartal gibi, Ölümcül okun üzerinde kendi tüyünü gördü, Ve yüreğinde titreyen oku kendi kanadıyla donatmıştı.”

“Selviyle mersinin, kendi iklimlerinde yapılan işlerin simgesi olduğu o diyarı bilir misin? Akbabanın öfkesiyle kumrunun sevgisinin kâh kedere karışıp eridiği, kâh cinayete dek çıldırdığı diyarı!”

“Sakız Adası'nın kayalık adasının kör ihtiyarı.”

“Dinle! Umutsuzluğun acele sorusunu: "Çocuğum nerede?"—bir yankı cevap verir: "Nerede?"”

“Ölünün üzerine eğilen kişi, ölümün ilk günü geçmeden önce— hiçliğin ilk karanlık günü, tehlikenin ve ıstırabın son günü, çürümenin silen parmakları güzelliğin kaldığı çizgileri silip süpürmeden önce.”

“İşte bu kıyının görünüşü böyledir; burası Yunanistan, ama artık yaşayan Yunanistan değil! Öylesine soğuk tatlı, öylesine ölümcül güzel ki, irkiliyoruz, çünkü orada ruh eksik.”

“Ah kim bilebilir, yüreği sınanmış olandan başka.”

“Onun alaycı gülüşünde kahkaha atan bir şeytan vardı.”

“Umut solup kaçtı ve Merhamet veda edip iç çekti!”

“Elveda! Çünkü o sözcükte, o ölümcül sözcükte —ne kadar söz versek, umut etsek, inansak da— umutsuzluk solur.”

“Gizli ruhu göstermeye sözcükler yetmez, çünkü hakikat keder için bütün belagati yasaklar.”

“Geçmiş böyle ışıldar, başka günlerin ışığı, / Parıldar ama güçsüz ışınlarıyla ısıtmaz.”