Sevgi üzerine sözler
82 söz.
“Ama bizim aşkımız çok daha güçlüydü aşkından Bizden yaşlı olanların — Bizden çok daha bilge olanların — Ve ne yukarıdaki cennetin melekleri Ne de denizin altındaki cinler Ayırabilir ruhumu bir an olsun Güzel Annabel Lee'nin ruhundan.”
— Edgar Allan Poe (1809 – 1849)
“Aşkın gizemi, ölümün gizeminden daha büyüktür.”
— Oscar Wilde (1854 – 1900)
“Walt Whitman'ın öpücüğü hâlâ dudağımda.”
— Oscar Wilde (1854 – 1900)
“Sevgiyi kalbinde yaşat. Sevgisiz bir hayat, çiçeklerin solduğu güneşsiz bir bahçe gibidir. Sevmenin ve sevilmenin bilinci, hayata başka hiçbir şeyin getiremeyeceği bir sıcaklık ve zenginlik katar.”
— Oscar Wilde (1854 – 1900)
“Hafifçe yürü, o yakınında / Karın altında, / Usulca konuş, o duyabilir / Papatyaların büyüdüğünü.”
— Oscar Wilde (1854 – 1900)
“Kadınlarla erkekler arasında dostluk mümkün değildir. Tutku, düşmanlık, hayranlık, aşk vardır; ama dostluk yoktur.”
— Oscar Wilde (1854 – 1900)
“Elveda! Eğer bir başkasının iyiliği için edilen en içten dua yüce katlarda kabul görürse, Benimki büsbütün havada kaybolmayacak, Adını göğün ötesine taşıyacak.”
— Lord Byron (1788 – 1824)
“Atinalı kız, ayrılmadan önce, Ver, ah ver bana geri kalbimi!”
— Lord Byron (1788 – 1824)
“Ölümün mührünü bastığı aşkı, Ne yaş soğutabilir, ne rakip çalabilir, Ne de sahtekârlık inkâr edebilir.”
— Lord Byron (1788 – 1824)
“Çölde bir pınar fışkırıyor, / Geniş boşlukta hâlâ bir ağaç var, / Ve yalnızlıkta öten bir kuş, / Ruhuma senden söz ediyor.”
— Lord Byron (1788 – 1824)
“Kuyudaki son damla bile olsaydı, Kenarda can çekişirken, Bayılan ruhum düşmeden önce, İçeceğim kişi sen olurdun.”
— Lord Byron (1788 – 1824)
“Hayatın fırtınalarına gökkuşağı ol, Bulutları gülümseyerek dağıtan akşam ışığı ol, Ve yarını kehanet dolu bir ışınla renklendir!”
— Lord Byron (1788 – 1824)
“O bir yaşam ve ışık biçimiydi; Görülünce görüşün parçası oldu, Ve nereye çevirsem gözümü, yükseldi, Belleğin sabah yıldızı! Evet, aşk gerçekten gökten bir ışıktır; Meleklerle paylaşılan o ölümsüz ateşin Bir kıvılcımı, Alla'nın verdiği, Dünyevi arzumuzu yeryüzünden yükseltmek için.”
— Lord Byron (1788 – 1824)
“Ah kim bilebilir, yüreği sınanmış olandan başka.”
— Lord Byron (1788 – 1824)
“Elveda! Çünkü o sözcükte, o ölümcül sözcükte —ne kadar söz versek, umut etsek, inansak da— umutsuzluk solur.”
— Lord Byron (1788 – 1824)
“Onun kalbi bizi en çok kendine bağlayan kalplerden biriydi, alırken balmumu, tutarken mermer: O eski güzel okulun bir âşığıydı, soğudukça daha da vefalı hale gelenlerden.”
— Lord Byron (1788 – 1824)
“Ama şunu da yanında götür: Eğer seninki gibi bir sevgiyi, seninki gibi bir zihni takdir edecek şekilde yaratılmadıysam, güzelliğine bile aşırı düşkünlük göstermedimse — ki daha sıradan güzelliklere kapılmışımdır, bunun tek nedeni böyle bir adanmışlığın bir görev sayılmasıydı ve ben, benim ya da başkaları için zincir gibi görünen her şeyden nefret ettim (bunu isyan bile doğrulayacaktır); yine de şu sözleri işit, belki son sözlerim arasındadır — hiç kimse senin erdemlerine daha fazla değer vermedi, ama onlardan yararlanmasını bilemedi…”
— Lord Byron (1788 – 1824)
“Aşk, savaşta yenilmez, aşk; sen ki mallara çökersin, genç kızların yumuşak yanaklarında geceler, denizlerin ötesine uçar, kır evlerinde dolaşırsın; ne ölümsüzlerden ne günübirlik insanlardan hiçbiri senden kaçamaz, sana yakalanan çıldırır.”
— Sofokles (MÖ 496 – MÖ 406)
“Sosyalizmin gerçek amacı insan kardeşliğidir. Bu, genellikle söylenmese ya da yeterince yüksek sesle söylenmese de yaygın biçimde böyle hissedilir. İnsanlar yürek parçalayıcı siyasi mücadelelerde ömürlerini tüketir, iç savaşlarda ölür ya da Gestapo'nun gizli hapishanelerinde işkence görür; bunu kaloriferli, klimalı, floresan ışıklı bir cennet kurmak için değil, insanların birbirini dolandırıp öldürmediği, birbirini sevdiği bir dünya istedikleri için yaparlar.”
— George Orwell (1903 – 1950)
“Babaların koruduğu mesafe ve çekingenlik, oğullarını çoğu zaman, yüz azardan ya da paylamadan daha çok yarar sağlayacak o sığınaktan yoksun bırakır.”
— John Locke (1632 – 1704)
“İyi bir dostu gücendirmekten, gelecekteki beklentilerinin bir kısmını kaybetmekten daha çok korkmaya başlayıncaya kadar, onun üzerinde sahip olmanız gereken güce sahip olamazsınız.”
— John Locke (1632 – 1704)
“Ona başkalarını sevmeyi ve onlara karşı iyi huylu olmayı erken yaşta öğretmek, dürüst bir insanın gerçek temelini erkenden atmaktır; çünkü bütün haksızlıklar genellikle kendimize duyduğumuz aşırı sevgiden ve başkalarına duyduğumuz sevgi yetersizliğinden doğar.”
— John Locke (1632 – 1704)