Ölüm üzerine sözler
131 söz.
“Johanna'mı yeniden görmeyi nasip et.”
— Otto von Bismarck (1815 – 1898)
“Sevgili profesörüm, böyle bir savaş bize en az 30.000 yiğit askerimizi kaybettirir ve en iyi ihtimalle hiçbir kazanç getirmezdi. Ama savaş alanında ölmekte olan bir askerin kırılan gözünün içine bir kez bile bakan, savaş başlatmadan önce bir kez daha düşünür.”
— Otto von Bismarck (1815 – 1898)
“Ölümün mührünü bastığı aşkı, Ne yaş soğutabilir, ne rakip çalabilir, Ne de sahtekârlık inkâr edebilir.”
— Lord Byron (1788 – 1824)
“Ve sen sonuna dek güzeldin, Sönüp gitmedin, söndürüldün; Gökyüzünde kayan yıldızlar gibi, Yüksekten düşerken en parlak parlarlar.”
— Lord Byron (1788 – 1824)
“Ah, Tanrım! Korkunç bir şeydir, İnsan ruhunun kanatlanıp uçtuğunu görmek, Hangi biçimde, hangi ruh hâlinde olursa olsun.”
— Lord Byron (1788 – 1824)
“Kuyudaki son damla bile olsaydı, Kenarda can çekişirken, Bayılan ruhum düşmeden önce, İçeceğim kişi sen olurdun.”
— Lord Byron (1788 – 1824)
“Ara — aranmaktan çok bulunan — / Bir Asker Mezarı, senin için en iyisi; / Sonra etrafına bak ve toprağını seç, / Ve dinlenmene çekil.”
— Lord Byron (1788 – 1824)
“Büyük bir dava uğruna ölenler asla yenilmez.”
— Lord Byron (1788 – 1824)
“Son darbeyi indiren senin kendi dehandı, Ve seni yere seren yaranın açılmasına yardım eden de oydu: Tıpkı çayıra serilmiş, Bir daha yuvarlanan bulutların arasından süzülemeyecek olan vurulmuş kartal gibi, Ölümcül okun üzerinde kendi tüyünü gördü, Ve yüreğinde titreyen oku kendi kanadıyla donatmıştı.”
— Lord Byron (1788 – 1824)
“Ölünün üzerine eğilen kişi, ölümün ilk günü geçmeden önce— hiçliğin ilk karanlık günü, tehlikenin ve ıstırabın son günü, çürümenin silen parmakları güzelliğin kaldığı çizgileri silip süpürmeden önce.”
— Lord Byron (1788 – 1824)
“Ölüyorum — ama önce sahip oldum, Ve ne olursa olsun, kutsanmıştım.”
— Lord Byron (1788 – 1824)
“Çünkü Ölüm Meleği kanatlarını fırtınanın üzerine gerdi.”
— Lord Byron (1788 – 1824)
“Yok olabilen tüm deha öldüğünde.”
— Lord Byron (1788 – 1824)
“Şanın izlerini mezara dek sürenler.”
— Lord Byron (1788 – 1824)
“Doğa böyle tek bir insan yarattığını, kalıbı Sheridan'ı biçimlendirirken kırdığını iç geçirerek anlattı.”
— Lord Byron (1788 – 1824)
“Yaşlı adam! Ölmek o kadar da zor değil.”
— Lord Byron (1788 – 1824)
“Ruhum bu dilden nasıl da nefret ediyor, / Ki yaşamın kendisini bile bir yalana çeviriyor, / Tozu sonsuzlukla pohpohlayarak.”
— Lord Byron (1788 – 1824)
“Ama şimdi otuzumda saçlarım ağardı–– (Kırkında acaba nasıl olacak diye düşünüyorum? Geçen gün bir peruk geldi aklıma) Yüreğim pek daha yeşil değil; ve kısacası, Ben bütün yazımı mayıs ayındayken saçıp savurdum, Ve karşılık verme ruhunu artık duymuyorum; Hayatımı harcadım, hem faizini hem anaparasını, Ve yenilmez saydığım ruhumu artık öyle görmüyorum.”
— Lord Byron (1788 – 1824)
“Matbaacı B. Franklin'in Bedeni; Eski bir Kitabın Kapağı Gibi, İçindekileri Sökülmüş, Yazısı ve Yaldızı Alınmış Şekilde, Burada Yatıyor, Kurtlara Yem. Ama Eser Tamamen Kaybolmayacak: Çünkü, O İnandığı Üzere, Bir Kez Daha Ortaya Çıkacak, Yazarı Tarafından Düzeltilmiş ve İyileştirilmiş Yeni ve Daha Mükemmel Bir Baskıyla.”
— Benjamin Franklin (1706 – 1790)
“Burada Skugg yatıyor rahat, Bir halıdaki böcek kadar.”
— Benjamin Franklin (1706 – 1790)
“Yeni Anayasamız artık tesis edildi ve kalıcılık vaat eden bir görünüme sahip; ama bu dünyada ölüm ve vergilerden başka hiçbir şeyin kesin olduğu söylenemez!”
— Benjamin Franklin (1706 – 1790)
“Soylu kişi ya güzel yaşamalı ya da güzel ölmelidir.”
— Sofokles (MÖ 496 – MÖ 406)
“Çünkü dibinden kesiyor.”
— Sofokles (MÖ 496 – MÖ 406)
“Bu adam tanrılara ölüdür, ona değil.”
— Sofokles (MÖ 496 – MÖ 406)
“Çünkü ölmek en nefret edilesi şey değildir; nefret edilesi olan, birinin ölmeyi arzulayıp da bunu bile elde edememesidir.”
— Sofokles (MÖ 496 – MÖ 406)
“Öyleyse ölümlü biri, hayatının sınırını acı bir şey yaşamadan geçmedikçe, son gününü bekleyip de hiç kimseye mutlu dememeli.”
— Sofokles (MÖ 496 – MÖ 406)
“Kim benim gibi birçok kötülük içinde yaşar da ölmek ona kâr getirmez?”
— Sofokles (MÖ 496 – MÖ 406)
“Öyle ki, iki ya da daha fazla günü hesap eden kişi boşuna düşünür; çünkü bugün iyi geçmeden yarın yoktur.”
— Sofokles (MÖ 496 – MÖ 406)
“Ey ölüm, ölüm! Her gün böyle çağrıldığın halde neden bir türlü gelemiyorsun?”
— Sofokles (MÖ 496 – MÖ 406)
“Hiç doğmamak her sözü yener; ama insan bir kez doğdu mu, geldiği yere olabildiğince çabuk geri dönmek, açık ara ikinci en iyisidir.”
— Sofokles (MÖ 496 – MÖ 406)