Hayat üzerine sözler
340 söz.
“Ölümü korkuyla düşünen insan, okyanusu aşıp da eve dönüşü korkuyla düşünen bir yolcuya benzer. Belki sarsıntı olur, deniz tutar, fırtına çıkar; ama eve dönmekten kaçınılamaz.”
— Lev Tolstoy (1828 – 1910)
“Gerçek hayat, yalnızca geçmişi sürdüren, bugünkü hayatın iyiliğine ve gelecekteki hayatın iyiliğine katkıda bulunan hayattır.”
— Lev Tolstoy (1828 – 1910)
“Yaşlılık, hayattaki en büyük sürprizdir.”
— Lev Tolstoy (1828 – 1910)
“Kesin olan şudur ki, yalnızca bir şey olmak için ne hükmetmesi ne de itaat etmesi gerekmeyen kişi mutlu ve büyüktür!”
— Goethe (1749 – 1832)
“Hep uzaklara mı gitmek istersin? Bak, iyi olan o kadar yakında ki. Öğren sadece mutluluğu yakalamayı, çünkü mutluluk her zaman oradadır.”
— Goethe (1749 – 1832)
“Tüm tepelerin üzerinde Şimdi sessizlik var, Bütün ağaç tepelerinde Duyarsın Neredeyse hiçbir esinti; Kuşlar uykuda ağaçlarda: Bekle; yakında onlar gibi Sen de dinleneceksin.”
— Goethe (1749 – 1832)
“Hiçbir şeyi göze almayan hiçbir şey kazanmaz. Ekmeğini asla gözyaşlarıyla yemeyen, kederli geceleri yatağında ağlayarak geçirmeyen, sizi tanımaz, ey göksel güçler.”
— Goethe (1749 – 1832)
“Dünya, içinde yalnızca dağlar, nehirler ve şehirler düşündüğümüzde o kadar boştur ki; ama şurada burada bizimle aynı düşünen, birlikte sessizce yaşamaya devam edebileceğimiz birini bilmek, bu yeryuvarlağını ancak o zaman oturulur bir bahçeye dönüştürür.”
— Goethe (1749 – 1832)
“Sanat uzun, yaşam kısa, yargı zor, fırsat kaçıcıdır.”
— Goethe (1749 – 1832)
“Faydasız bir hayat, erken bir ölümdür.”
— Goethe (1749 – 1832)
“Yaşlılık insanı çocuklaştırmaz, denildiği gibi;”
— Goethe (1749 – 1832)
“İnsan, çabaladığı sürece yanılır.”
— Goethe (1749 – 1832)
“Kan, son derece özel bir sıvıdır.”
— Goethe (1749 – 1832)
“Gri, sevgili dostum, bütün teori ve yaşamın altın ağacı yeşildir.”
— Goethe (1749 – 1832)
“Üç bin yılın hesabını kendine veremeyen, karanlıkta deneyimsiz kalır, günden güne yaşayıp gider.”
— Goethe (1749 – 1832)
“Yasa güçlüdür, zorunluluk daha güçlü.”
— Goethe (1749 – 1832)
“Özgürlüğü de yaşamı da ancak her gün onları yeniden fethetmek zorunda olan hak eder.”
— Goethe (1749 – 1832)
“Sürekli çabalayıp didineni kurtarabiliriz.”
— Goethe (1749 – 1832)
“Geçici olan her şey yalnızca bir benzetmedir.”
— Goethe (1749 – 1832)
“Yine de çok sık, amaçladığımız şeyden sonsuza dek ayrı düştüğümüzü gördüğümüz anda, yol üzerinde başka bir arzu edilir şey, bize uygun, onunla yetinmek üzere doğduğumuz bir şey bulmuşuzdur.”
— Goethe (1749 – 1832)
“Şeylerin geçiciliğinden büyük mesele çıkaran ve dünyevi hiçliğin tefekküründe kendini kaybeden insanlara acıyorum. Biz bunun için buradayız işte: geçici olanı kalıcı kılmak için; bu da ancak her ikisinin kıymetini bilmekle mümkün olabilir.”
— Goethe (1749 – 1832)
“Dünya, çatlağı olan bir çandır: tıngırdar ama çınlamaz.”
— Goethe (1749 – 1832)
“Bütün halklar arasında yaşam düşünü en güzel biçimde düşleyenler Yunanlılar olmuştur.”
— Goethe (1749 – 1832)
“Günün değerinden daha yüksek tutulacak hiçbir şey yoktur.”
— Goethe (1749 – 1832)
“Kendine güvendiğin anda, nasıl yaşayacağını bilirsin.”
— Goethe (1749 – 1832)
“Böcekler bile öfkelerini, dehşetlerini, kıskançlıklarını ve sevgilerini cırlayarak ifade ederler.”
— Charles Darwin (1809 – 1882)
“M. Perrier, yalnızca tek bir gece bir odanın kuru havasına maruz kalmalarının onlar için ölümcül olduğunu buldu. Öte yandan, birkaç büyük solucanı tamamen suya batırılmış hâlde yaklaşık dört ay canlı tuttu.”
— Charles Darwin (1809 – 1882)
“Bir solucan aniden aydınlatıldığında ve –bir dostumun kullandığı ifadeyle– bir tavşan gibi yuvasına dalıverdiğinde, ilk başta bu davranışı bir refleks olarak görmeye yöneliriz.”
— Charles Darwin (1809 – 1882)
“Solucanlar yaprakları ve diğer nesneleri yalnızca besin olarak değil, yuvalarının ağızlarını tıkamak için de tutarlar; bu onların en güçlü içgüdülerinden biridir.”
— Charles Darwin (1809 – 1882)
“Kendimle ilgili aşağıdaki anlatıyı, sanki bir başka dünyada kendi hayatına geriye dönüp bakan ölü bir adammışım gibi yazmaya çalıştım. Bunu zor da bulmadım, çünkü benim için hayat neredeyse sona erdi. Yazma üslubum için özel bir çaba göstermedim.”
— Charles Darwin (1809 – 1882)