Hayat üzerine sözler

“Bir saatini boşa harcamaya cesaret eden bir adam, hayatın değerini keşfetmemiştir.”

“Sık sık, canlı bir organizmanın ilk kez ortaya çıkması için gerekli bütün koşulların, geçmişte var olmuş olabilecek koşulların hepsinin, bugün de mevcut olduğu söylenir. Ama eğer (ve ah! ne büyük bir eğer!) her türlü amonyak ve fosforik tuzların, ışığın, ısının, elektriğin vb. bulunduğu küçük, ılık bir gölette, daha karmaşık değişimlere uğramaya hazır bir protein bileşiğinin kimyasal olarak oluştuğunu düşünebilseydik, bugün böyle bir madde anında yutulur ya da emilirdi; oysa canlı yaratıklar oluşmadan önce durum böyle olmazdı.”

“Şu anda yaşamın kökenini düşünmek büsbütün saçmalık; maddenin kökenini düşünmek de bundan farksız olurdu.”

“Sanırım, kitabımın adı olan Doğal Seçilim'de, yalnızca her organik canlının iyiliği için seçim yapan, şaşmaz bir gücün iş başında olduğu gösterilebilir.”

“Sık sık kendimi Darwin'in, bir insanın dostluklarının süresinin onun değerinin en iyi ölçülerinden biri olduğuna dair sözüne dönerken buluyorum.”

“Yaşayış tarzım sadedir. Bundan vazgeçmek niyetinde değilim. Bir kadeh şarap ve bir parça koyun eti her zaman hazırdır; ve bunlarla yetinmeye razı olanlar her zaman hoş karşılanır. Daha fazlasını bekleyenler hayal kırıklığına uğrayacaktır, ama bundan da bir değişiklik doğmayacaktır.”

“Yazık, yazık, çok geç!”

“Zorunlu mu? Zorunlu.”

“Ah, saçma. Ben asla şan ve şeref için yazmayı düşünmedim. Yüreğimdeki dışarı çıkmalı, bu yüzden yazıyorum.”

“Aşk beni öyle uzun süre elinde tuttu ve kendi egemenliğine öyle alıştırdı ki.”

“Hayatımızın yolunun ortasında kendimi karanlık bir ormanda buldum, çünkü doğru yol kaybolmuştu.”

“Fakir yaşamayı severim... ama bol parayla.”

“Haberi yapmak, haberi okumaktan; eleştirmen olmaktansa aktör olmak daha iyidir.”

“Hayatta, sonuçsuz bir şekilde üzerine ateş edilmesi kadar insanı coşturan hiçbir şey yoktur.”

“Siyaset neredeyse savaş kadar heyecan vericidir ve – bir o kadar da tehlikelidir ... Savaşta yalnızca bir kez öldürülebilirsiniz. Ama siyasette birçok kez.”

“Her şey felakete ve çöküşe doğru gidiyor. İlgiliyim, tetikteyim ve mutluyum. Böyle yaratılmış olmak korkunç değil mi?”

“Ben neysem oyum: atalarımdan gelen dürtülerin ve içgüdülerin, hayallerin, arzuların ve özel deneyimlerin ardışık tarihine sahip, tüm bunların toplamı olan benzersiz ve farklı bir birey.”

“İnsan memnun olmalı, derler; ama neyle?”

“Yaşayanlara saygılı olmak gerekir; ölülere ise yalnızca gerçeği borçluyuz.”

“Çok erken ünlenmiş bir ad, tartması çok ağır bir yüktür.”

“Gereksiz şey, çok gerekli bir şeydir.”

“Dünyevi cennet, benim bulunduğum yerdir.”

“Kullanın ama aşırıya kaçmayın; bilge böyle buyurur. Epiktetos'tan da Petronius'tan da aynı ölçüde kaçarım. Ne perhiz ne de aşırılık kimseyi mutlu etmiştir.”

“Hepimiz mutluluğu ararız, ama nerede olduğunu bilmeden; tıpkı evlerini arayan ve bir evleri olduğunu bulanık biçimde bilen sarhoşlar gibi.”

“Hayat bu dikenlerle doludur ve ben buna karşı bahçesini ekip biçmekten başka bir çare bilmiyorum.”

“Düşüncenin tümüyle mideye bağlı olması ne tuhaf bir şey; buna rağmen en iyi mideler en iyi düşünürler değil.”

“En iyi, iyinin düşmanıdır.”

“İnsanı, annesinin karnındaki bitki hâlinden ve ilk çocukluğunun payı olan saf hayvan durumundan, aklın olgunluğunun belirmeye başladığı duruma getirmek için yirmi yıl gerekir. Yapısını biraz olsun tanımak için otuz yüzyıl gerekmiştir. Ruhuna dair bir şeyler bilmek için sonsuzluk gerekirdi. Onu öldürmek içinse yalnızca bir an yeter.”

“Geleceğin ev hanımı ne hizmetçilere köle ne de kendisi bir hizmetkâr olacak. Eve daha az ilgi gösterecek, çünkü evin daha az ilgiye ihtiyacı olacak; o, bir ev emekçisinden ziyade bir ev mühendisi olacak, en büyük hizmetkârı olan elektrik de emrinde olacak. Bu ve diğer mekanik güçler kadının dünyasını öyle köklü bir biçimde değiştirecek ki, kadının toplam enerjisinin büyük bir kısmı daha geniş ve daha yapıcı alanlarda kullanılmak üzere saklanabilecek.”

“Orası çok güzel!”