Ahlak üzerine sözler
514 söz.
“Hiçbir ahlaki olgu yoktur, yalnızca olguların ahlaki bir yorumu vardır...”
— Friedrich Nietzsche (1844 – 1900)
“Bir insanın cinselliğinin derecesi ve türü, onun tininin en yüksek zirvesine kadar uzanır.”
— Friedrich Nietzsche (1844 – 1900)
“Ağızla yalan söylenebilir, ama yüzün aldığı ifade yine de doğruyu söyler.”
— Friedrich Nietzsche (1844 – 1900)
“Bugünün Hristiyanlarını bizi yakmaktan alıkoyan, insan sevgileri değil, insan sevgilerinin güçsüzlüğüdür.”
— Friedrich Nietzsche (1844 – 1900)
“Bağ kopmasın diye, önce üzerine dişlemen gerekir.”
— Friedrich Nietzsche (1844 – 1900)
“Sevgiden yapılan şey her zaman iyinin ve kötünün ötesinde gerçekleşir.”
— Friedrich Nietzsche (1844 – 1900)
“Canavarlarla savaşan, buna karşılık kendisinin de canavara dönüşmemesine dikkat etsin. Ve bir uçuruma uzun süre bakarsan, uçurum da senin içine bakar.”
— Friedrich Nietzsche (1844 – 1900)
“Kendini küçümseyen, bu sırada yine de kendine küçümseyen olarak saygı duyar.”
— Friedrich Nietzsche (1844 – 1900)
“"Bir insanın yüce yanını görmek istemeyen, onun alçak ve yüzeysel olan yanına o kadar daha keskin bakar — ve böylece kendini ele verir. — Aforizma 275"”
— Friedrich Nietzsche (1844 – 1900)
“Wagner'in sanatı hastadır. Sahneye getirdiği sorunlar – hep histeriklerin sorunları –, duygulanımının kasılmacılığı, aşırı uyarılmış duyarlılığı, gittikçe daha keskin baharatlar isteyen zevki, ilkeler olarak gizlediği dengesizliği ve son olarak kahramanları ile kadın kahramanlarının seçimi, bunlar fizyolojik tipler olarak ele alındığında (– bir hastalar galerisi! –): Bütün bunlar birlikte, hiçbir kuşkuya yer bırakmayan bir hastalık tablosu oluşturur. Wagner bir nevrozdur.”
— Friedrich Nietzsche (1844 – 1900)
“Çiğnenen solucan kıvrılır. Zekice davranır böylece. Yeniden çiğnenme olasılığını azaltır. Ahlakın diliyle: Tevazu.”
— Friedrich Nietzsche (1844 – 1900)
“Bütün sistematikçilere güvenmiyorum ve onlardan kaçınıyorum. Sisteme yönelik istenç, dürüstlük eksikliğidir.”
— Friedrich Nietzsche (1844 – 1900)
“Schiller: ya da Säckingen'in ahlak borazancısı.”
— Friedrich Nietzsche (1844 – 1900)
“Zayıflar ve bozuk yaratılmışlar yok olmalıdır: insan sevgimizin ilk ilkesi. Ve onlara bunun için yardım da edilmelidir.”
— Friedrich Nietzsche (1844 – 1900)
“Kadın, Tanrı'nın ikinci hatasıydı... bunu her rahip bilir.”
— Friedrich Nietzsche (1844 – 1900)
“Hristiyanlığa karşı bu sonsuz suçlamayı, duvar olan her yerde, bütün duvarlara yazmak istiyorum; körleri bile gören yapacak harflerim var... Hristiyanlığa tek büyük lanet, tek büyük en içsel yozlaşma, hiçbir aracın yeterince zehirli, gizli, yeraltına ait, küçük olmadığı tek büyük intikam içgüdüsü diyorum; ona insanlığın tek ölümsüz utanç lekesi diyorum.”
— Friedrich Nietzsche (1844 – 1900)
“Hristiyanlığı mahkûm ediyorum; Hristiyan kilisesine karşı, bir davacının bugüne dek ağzına aldığı en korkunç suçlamayı yöneltiyorum. O, benim için düşünülebilecek yozlaşmaların en yücesidir; o, mümkün olan en son yozlaşmaya bile iradeye sahip olmuştur.”
— Friedrich Nietzsche (1844 – 1900)
“İnsanlığa üstün olmak gerekir; güçle, ruhun yüksekliğiyle, — hor görmeyle...”
— Friedrich Nietzsche (1844 – 1900)
“Hristiyanlığa merhamet dini denir. — Merhamet, yaşam duygusunun enerjisini artıran tonik duygulanımların karşısında yer alır: depresif bir etki yapar. Merhamet edince güç kaybedilir […] Merhamet, genel ve büyük ölçekte, seçilim yasası olan gelişim yasasını çiğner. Yok olmaya olgunlaşmış olanı ayakta tutar; yaşamın yoksun bırakılmışları ve mahkûm edilmişleri lehine direnir; yaşamda tuttuğu her türden bozuk yaratığın bolluğuyla yaşamın kendisine kasvetli ve kuşkulu bir görünüm verir.”
— Friedrich Nietzsche (1844 – 1900)
“En sıradan yalan, insanın kendini aldattığı yalandır; başkalarını aldatmak buna göre istisnai bir durumdur.”
— Friedrich Nietzsche (1844 – 1900)
“İnsanın yapıldığı böylesine eğri odun parçasından tamamen düz bir şey yontulamaz.”
— Immanuel Kant (1724 – 1804)
“Asla, maksimimin genel bir yasa olmasını isteyebileceğim şekilde davranmaktan başka türlü davranmamalıyım.”
— Immanuel Kant (1724 – 1804)
“İnsanın iyi bir yaşam sürüşünün dışında, Tanrı'yı hoşnut etmek için yapabileceğini sandığı her şey, yalnızca din kuruntusu ve Tanrı'ya sahte hizmettir.”
— Immanuel Kant (1724 – 1804)
“…hatta filozoflar bile, savaşa insanlığın belli bir soylulaşmasıymış gibi övgüler düzerler; o Yunan'ın şu sözünü unutarak: 'Savaş şu bakımdan kötüdür: Götürdüğü insandan daha çok kötü insan bırakır.'”
— Immanuel Kant (1724 – 1804)
“Yükümlülüğün ne olduğunu genel olarak dile getiren kategorik imperatif şudur: Aynı zamanda genel bir yasa olarak geçerli olabilecek bir maksime göre eyle.”
— Immanuel Kant (1724 – 1804)
“Ama kendini solucan yapan biri, sonradan ayaklar altında ezilmekten şikâyet edemez.”
— Immanuel Kant (1724 – 1804)
“Dinlerimiz, hayatlarımızı yaşama biçimimiz ve birbirimize davranış şeklimiz için kritik bir rehberlik sağlar.”
— II. Elizabeth (1926 – 2022)
“Ben onları affederim, çünkü kalbim vardır; onlar beni affetmezler, çünkü kalpsizdirler. (Düşmanları için söyledikleri.)”
— Mustafa Kemal Atatürk (1881 – 1938)
“Ben, savaşlarda dahi düşmanın üzerinde bir kin duymam; yalnız askerlik kurallarının uygulanmasını düşünürüm. (1937)”
— Mustafa Kemal Atatürk (1881 – 1938)
“Birbirimize daima gerçeği söyleyeceğiz. Felaket ve saadet getirsin, iyi ve fena olsun, daima gerçekten ayrılmayacağız.”
— Mustafa Kemal Atatürk (1881 – 1938)