Ölüm üzerine sözler

“Benim naçiz vücudum elbet bir gün toprak olacaktır ancak Türkiye Cumhuriyeti ilelebet payidar kalacaktır. Ve Türk milleti güven ve mutluluğun kefili olan ilkelerle, medeniyet yolunda, tereddütsüz yürümeye devam edecektir.”

“Kuzenim James Ross Clemens iki üç hafta önce Londra'da ciddi şekilde hastalandı, ama şimdi iyi. Benim hastalığıma dair haber onun hastalığından çıktı; öldüğüme dair haber ise bir abartıydı.”

“Adımın büyük yazarlar arasında anılmasına üzüldüm, çünkü onların öyle üzücü bir huyu var ki: arka arkaya ölüp gidiyorlar. Chaucer öldü, Spencer öldü, Milton da öyle, Shakespeare de öyle; ben de pek iyi hissetmiyorum doğrusu.”

“Âdem, Havva'nın mezarı başında: O neredeyse, CENNET orasıydı.”

“Erie demiryolu 23 ila 46 kişiyi öldürüyor; diğer 845 demiryolu şirketi ortalama olarak her biri bir insanın üçte birini öldürüyor; ve o milyonun geri kalanı, toplamda 987.631 cesetlik o dehşet verici sayıya ulaşarak, yataklarında doğal yollardan ölüyor! O yataklarla daha fazla risk almayı bana bağışlayın. Demiryolları bana yeter de artar bile.”

“Ölümlü zavallılar için ömrün en güzel günleri önce kaçar; ardından hastalıklar, hüzünlü yaşlılık ve zahmet gelir ve amansız ölümün acımasızlığı alıp götürür.”

“Ölüme yer olmaması.”

“Ey üç, dört kez kutlu olanlar!”

“Son gün geldi ve Dardanya'nın kaçınılmaz vakti.”

“Yaşadım ve Fortuna'nın bana verdiği yolu tamamladım; şimdi büyük hayaletim toprakların altına inecek.”

“'Öcümüz alınmadan öleceğiz,' dedi, 'ama ölelim yine de; böyle, böyle gölgelerin arasına inmek hoştur.'”

“Savaşlar, korkunç savaşlar.”

“Avernus'a iniş kolaydır; kara Dis'in kapısı gece gündüz açıktır; fakat adımını geri çevirmek ve yukarıdaki havaya çıkabilmek, işte iş budur, emek budur.”

“Karanlıkta, tek başlarına gece boyunca gölgeler arasında ilerliyorlardı; Dis'in ıssız saraylarından ve boş krallıklardan geçerek.”

“Uyku, Ölüm'ün öz kardeşidir.”

“Dua ederek dikiliyorlardı, geçmek için ilk sırada, / Ve uzanıyorlardı elleri, karşı kıyının özlemiyle.”

“Sen Marcellus olacaksın.”

“Avuç dolusu zambaklar verin.”

“Uykunun ikiz kapısı vardır; bunlardan birinin boynuzdan olduğu söylenir, gerçek gölgelere oradan kolay bir çıkış verilir, diğeri parlak fildişinden yapılmıştır, ama ölüler yalan düşleri gökyüzüne oradan gönderirler.”

“Bir babanın gözyaşlarına dayanamam.”

“Euryalus ölümle devriliyor; güzel uzuvlarından kan süzülüyor, boynu omuzlarının üzerine eğilip kalıyor. Tıpkı sabanla biçilmiş kızıl bir çiçeğin ölürken solup gittiği gibi; ya da haşhaşların, yağmurun ağırlığıyla yorgun boyunlarına başlarını eğdikleri gibi.”

“İkiniz de kutlusunuz! Şiirlerimin gücü varsa eğer, Aeneas'ın soyu Capitol'ün sarsılmaz kayasında oturduğu ve Romalı babanın imparatorluğu elinde tuttuğu sürece, hiçbir gün sizi bellekten silemez.”

“Ölmek gerçekten bu kadar acı bir şey mi?”

“Ve can, iniltiyle gölgeler altına öfkeli bir şekilde kaçtı.”

“Dairelerimi bozma! / Dairelerime dokunma!”

“Şu kanaate vardım ki, benim sahip olduğum hâliyle tüberküloz özel bir hastalık değildir, özel bir adı hak eden bir hastalık değildir; yalnızca, anlamı şimdilik kestirilemeyecek biçimde güçlenmiş olan genel ölüm tohumudur.”

“Ölüm, günahın cezasıdır.”

“Ölüm bizi nerede yakalarsa yakalasın, hoş geldi.”

“Bir devrimde ya zafer kazanılır ya da ölünür, eğer gerçekse.”

“Gelin! Defin töreni okunsun, cenaze şarkısı söylensin! Bu kadar genç ölen en kraliçe ölü için bir ilahi, Bu kadar genç öldüğü için iki kez ölmüş olan için bir ağıt.”