İnanç üzerine sözler

“Yoksullar için yoksul bir Kilise'yi ne kadar isterdim!”

“Curia Vatikan merkezlidir. Bu vizyonu paylaşmıyorum ve onu değiştirmek için her şeyi yapacağım.”

“Hristiyanlar kötülüğe iyilikle karşılık vermelidir.”

“Din özgürlüğü, düşünce özgürlüğü, ifade özgürlüğü ve başkalarının görüşlerine saygı olmadan barış olamaz.”

“Rahiplerin, acının, dökülen kanın, görmek isteyen körlüğün, nice kötü efendinin tutsaklarının olduğu periferilerde olmasını istiyorum. Koyun kokan çobanlar istiyorum ya da müjdecilerde "koyun kokusu" vardır ve koyunlar onların sesini dinler.”

“Bir kişi eşcinselse ve Rab'bi arıyorsa ve iyi niyetliyse, ben kimim ki onu yargılayayım? Katolik Kilisesi'nin ilmihali bunu çok güzel bir şekilde açıklıyor. Bu kişilerin bu yüzden dışlanmaması gerektiğini söylüyor. Onları topluma entegre etmek gerekir.”

“İyi bir Hristiyan yakınmaz, her zaman neşelidir.”

“Efkaristiya'yı aldığımızda İsa bizimle aynı şeyi yapar: bizi tanır, günahkâr olduğumuzu ve çok hata yaptığımızı bilir, ama yaşamını bizimkiyle birleştirmekten vazgeçmez. Ona ihtiyacımız olduğunu bilir, çünkü Efkaristiya azizlerin ödülü değil, günahkârların ekmeğidir.”

“Patrik [Kirill], Putin'in çömezi hâline gelemez.”

“Dışarı çıkma, kendine dön; hakikat insanın içinde yaşar. Ve eğer kendi doğanın değişken olduğunu görürsen, kendini de aş.”

“İnsanlara sevgiyle, günahlara nefretle.”

“Öyleyse inanmak için anlamaya çalışma; anlayabilmek için inan.”

“Çünkü Sakramentin ruhsal gücü ışık gibidir: aydınlanacak olanlarca pak olarak alınır; murdar kimselerin içinden geçse bile kirlenmez.”

“Gelin kardeşler, asmaya aşılanmak istiyorsanız; Sizi kesilmiş halde öylece yatarken görmek acıdır. Petrus'un makamından başlayarak rahipleri sayın; Ve o babalar dizisinde kimin kime halef olduğuna bakın. İşte kaya budur; cehennemin mağrur kapıları onu yenemez. (PL 43:30)”

“İnsan, yarattıklarının bir parçası olan insan, seni övmek ister; ölümlülüğünü her yanında taşıyan, günahının tanıklığını ve kibirliye direndiğinin tanıklığını her yanında taşıyan insan; yine de seni övmek ister insan, yarattıklarının bir parçası olan insan. Sen onu, seni övmekten zevk alması için uyandırırsın; çünkü bizi kendin için yarattın ve yüreğimiz sende huzur bulana dek huzursuzdur.”

“Seni sevmekte geç kaldım, ey hem bu denli eski hem bu denli yeni güzellik, seni sevmekte geç kaldım! Oysa sen içerideydin, ben dışarıdaydım ve seni orada arıyordum.”

“Ey Donatistler, bilmiyorsanız araştırın: Yeruşalim'den başlayıp karadaki yollarla çepeçevre İllirikum'a kadar kaç konak yeri olduğunu sorun. Eğer o kadar kilise sayıyorsak, söyleyin bakalım bunlar Afrika'daki çekişmeler yüzünden nasıl yok olabildi? Siz Pavlus'un mektuplarını yalnızca Korintlilere, Efeslilere, Filipililere, Selaniklilere, Koloselilere okumada tutuyorsunuz; oysa biz hem mektupları okumada ve imanda hem de o kiliselerin kendilerini birlik içinde tutuyoruz.”

“Kilisenin dışında kurtuluş yoktur.”

“Bu yüzden iyi bir Hristiyan, ister yıldız falcıları ister herhangi bir şekilde dinsizce kehanette bulunanlar olsun, özellikle de doğru şeyler söyleyenlerden sakınmalıdır; yoksa cinlerin topluluğu, bir tür ortaklık anlaşmasıyla aldatılmış ruhu tuzağa düşürür.”

“Tanrı mahkûm etmeyi değil, kurtarmayı sever; bu yüzden kötülere karşı sabırlıdır ki kötülerden iyiler meydana getirsin.”

“Öfke bir çöptür, kin ise bir kütük.”

“Öyleyse yoksullara verin: rica ediyorum, öğütlüyorum, buyuruyorum, emrediyorum.”

“Güvercin cezalandırırken bile sever. Kurt okşarken bile nefret eder.”

“Tanrı, insan insan Tanrı olsun diye insan oldu.”

“Sevgi, bütün iyi işlerin köküdür.”

“Öyleyse mümkünse, yalnızca çocuk sahibi olma amacı dışında yaklaşma.”

“Şarkı söylemek, seven kişiye özgüdür.”

“Çünkü bizim zamanımızda imparator Roma şehrine geldi: orada imparatorun tapınağı var, orada bir balıkçının mezarı var. Böylece dindar ve Hristiyan imparator, Rab'den kurtuluş dilemek için imparatorun gururlu tapınağına gitmedi, balıkçının mezarına gitti; burada alçakgönüllü biri olarak balıkçının kendisini örnek aldı; öyle ki, kendisine bakılınca gururlu bir imparatorun hak edemeyeceği bir şeyi Rab'den elde etti.”

“Ölüm, günahın cezasıdır.”

“Ölü bir insan kendisinden ne umabilir? Ölebilmesi kendi elindeydi; yeniden dirilmesi kendi elinde değildir. Günah işlemeyi kendi başımıza hem başarabildik hem de hâlâ başarabiliriz; ama kendi başımıza yeniden ayağa kalkmayı asla başaramayız. Umudumuz yalnızca Tanrı'da olsun. Ona inleyelim, ona güvenelim; bize düşen şey, irademizle çaba göstermektir ki duamızla bunu hak edelim.”