Hayat üzerine sözler
340 söz.
“Kötülükleri tatmamış bir yaşamı olanlar mutludur.”
— Sofokles (MÖ 496 – MÖ 406)
“Eskiden beri insanlar arasında söylenen bir söz vardır: Bir ölümlünün yaşamı, ölmeden önce tam olarak öğrenilemez; ne iyi olduğu ne de kötü olduğu.”
— Sofokles (MÖ 496 – MÖ 406)
“Öyle ki, iki ya da daha fazla günü hesap eden kişi boşuna düşünür; çünkü bugün iyi geçmeden yarın yoktur.”
— Sofokles (MÖ 496 – MÖ 406)
“Kötülüklerden kaçtığın sürece yolculuk her zaman güzeldir.”
— Sofokles (MÖ 496 – MÖ 406)
“Çünkü hayatı sözlerle değil, daha çok eylemlerle parlak kılmaya çalışırız.”
— Sofokles (MÖ 496 – MÖ 406)
“Hiçbir şeyi küçümsememek gerekir insanın.”
— Sofokles (MÖ 496 – MÖ 406)
“Hiç doğmamak her sözü yener; ama insan bir kez doğdu mu, geldiği yere olabildiğince çabuk geri dönmek, açık ara ikinci en iyisidir.”
— Sofokles (MÖ 496 – MÖ 406)
“Çilekeş şu adamın—yalnız benim değil—her yandan, kuzeyden esen fırtınalı bir kıyı gibi dalgalarla dövüldüğü, baştan aşağı korkunç çalkantılı belaların daima onu sarstığı yerde.”
— Sofokles (MÖ 496 – MÖ 406)
“Kötülüklerden ele geçirilmeyen hiç kimse yoktur.”
— Sofokles (MÖ 496 – MÖ 406)
“İnsan yalnızca bir nefes ve bir gölgedir.”
— Sofokles (MÖ 496 – MÖ 406)
“Her taşın altında bir akrep nöbet tutar.”
— Sofokles (MÖ 496 – MÖ 406)
“Korkan kişiye her şey ses çıkarır.”
— Sofokles (MÖ 496 – MÖ 406)
“Çünkü hiç kimse yaşlanan biri kadar yaşamayı arzulamaz.”
— Sofokles (MÖ 496 – MÖ 406)
“Çünkü Hades bile yaşlılığı sevmeyi bilmez.”
— Sofokles (MÖ 496 – MÖ 406)
“Ölümlüler uzun bir ömür sürseler de kazançtan yine de sıkı sıkı tutunurlar; ölümlüler için paradan sonra her şey ikinci sıradadır.”
— Sofokles (MÖ 496 – MÖ 406)
“Yaşlanan adam yeniden çocuk olur.”
— Sofokles (MÖ 496 – MÖ 406)
“Çünkü var olmamak, kötü yaşamaktan daha iyidir.”
— Sofokles (MÖ 496 – MÖ 406)
“Bu adam, tıpkı çalışkan bir öküz gibi, iyi yemek yemeden çalışmaz.”
— Sofokles (MÖ 496 – MÖ 406)
“İnsanlardan biri, gününü olabildiğince hoş geçirerek yaşasın; çünkü yarın her zaman körlemesine gelir.”
— Sofokles (MÖ 496 – MÖ 406)
“Hiçbir zaman, talihin iyi davrandığı bir insanı mutlu saymamak gerekir; ta ki hayatı bütünüyle tamamlanıp koşusunu bitirene dek. Çünkü kısa ve küçük bir zaman diliminde, kötü bir daimonun armağanı olan koskoca mutluluğu deviriverir; ne zaman ki işler değişir ve tanrılar böyle uygun görür.”
— Sofokles (MÖ 496 – MÖ 406)
“Çünkü karamsar düşünceler hastalıklar doğurur.”
— Sofokles (MÖ 496 – MÖ 406)
“Ama çocuklar bir anne için hayatın demir atılan çapalarıdır.”
— Sofokles (MÖ 496 – MÖ 406)
“Gördüğüm şeylerin yarısını bile yazmadım.”
— Marco Polo (1254 – 1324)
“Hayatı gerçekte olduğu gibi düşün, hayatın ayrıntılarını düşün; sonra onda hiçbir anlam olmadığını, mezardan başka hiçbir amaç, hiçbir hedef olmadığını düşün. Elbette yalnızca budalalar, kendini aldatanlar ya da hayatları son derece şanslı olanlar bu düşünceyle yüzleşirken irkilmezler.”
— George Orwell (1903 – 1950)
“Otobiyografiye ancak utanç verici bir şeyler açığa vurduğunda güvenilmelidir. Kendini iyi anlatan bir adam muhtemelen yalan söylüyordur, çünkü içeriden bakıldığında herhangi bir yaşam basitçe bir yenilgiler dizisidir.”
— George Orwell (1903 – 1950)
“İngiliz Cinayetinin Gerileyişi”
— George Orwell (1903 – 1950)
“Elbette hoşnutsuz olmalıyız, kötü bir işin en iyisini yapmanın yollarını bulmakla yetinmemeliyiz; yine de yaşamın fiili sürecindeki bütün hazzı öldürürsek, kendimiz için nasıl bir gelecek hazırlıyoruz? Bir insan baharın dönüşünden zevk alamıyorsa, emek tasarrufu sağlayan bir ütopyada neden mutlu olsun? Makinenin ona vereceği boş zamanla ne yapacak?”
— George Orwell (1903 – 1950)
“İnsanlar savaşın dehşetinden söz eder, ama insanın icat ettiği hangi silah, sıradan hastalıkların bazılarının zalimliğine yaklaşabilir? "Doğal" ölüm, neredeyse tanımı gereği, yavaş, kötü kokulu ve acılı bir şey demektir.”
— George Orwell (1903 – 1950)
“50 yaşında herkes hak ettiği yüze sahip olur.”
— George Orwell (1903 – 1950)
“Mahallemizdeki insanları sırf merak uğruna değil, hepsi hikâyenin bir parçası olduğu için anlatmaya çalışıyorum. Yazdığım şey yoksulluk ve yoksullukla ilk temasımı bu kenar mahallede yaşadım. Kenar mahalle, kiri ve tuhaf hayatlarıyla önce yoksulluk üzerine nesnel bir ders, sonra da kendi deneyimlerimin arka planı oldu. Bu nedenle oradaki hayatın nasıl olduğuna dair bir fikir vermeye çalışıyorum.”
— George Orwell (1903 – 1950)