İnsan üzerine sözler
614 söz.
“Ve can, iniltiyle gölgeler altına öfkeli bir şekilde kaçtı.”
— Virgil (MÖ 70 – MÖ 19)
“Örneğin bu yeni nesil, aramızda yeniden baş gösteren o iğrenç toplu cinayet biçimine — linç yasasına — karşı vaazlarla yetinmiyor. Bunun cinayet olduğunu, "Öldürmeyeceksin" emrinin bile bile ve kesin bir ihlali olduğunu biliyoruz. Linç yasasına göz yuman yüksek mevkidekileri de alçak mevkidekileri de mazur görmüyoruz.”
— Franklin D. Roosevelt (1882 – 1945)
“Aynı zamanda biliyorum ki, insan zayıflığı nedeniyle kamu psikolojisinin ve aslına bakılırsa birey psikolojisinin, gamın en yüksek notasının sürekli tekrarına uzun zaman dilimleri boyunca ayarlanması mümkün değildir; bu bakış açısına senin de anlayış göstereceğini biliyorum.”
— Franklin D. Roosevelt (1882 – 1945)
“Tarihin dersleri, önümdeki kanıtlarla da doğrulanmış olarak, kesin biçimde gösteriyor ki yardıma sürekli bağımlılık, ulusun dokusunu temelden yıkan ruhsal ve ahlaki bir çözülmeye yol açar. Yardımı bu şekilde dağıtmak, bir uyuşturucu, insan ruhunun sinsi bir yok edicisini vermek demektir. Bu, sağduyulu politikanın gereklerine aykırıdır. Amerika'nın geleneklerine aykırıdır. Bedenen çalışabilecek durumda olan yoksul işçiler için iş bulunmalıdır. Federal Hükümet bu yardım işini bırakmalıdır ve bırakacaktır.”
— Franklin D. Roosevelt (1882 – 1945)
“Halkımızın yaşam gücünün; nakit para, market sepetleri ya da kamu parklarında çim biçme, yaprak tırmıklama veya kâğıt toplama gibi haftada birkaç saatlik işler verilmesi yoluyla daha fazla tüketilmesine razı değilim. İşsizlerin yalnızca bedenlerini yoksulluktan korumakla kalmamalı, aynı zamanda onların öz saygılarını, kendilerine güvenlerini, cesaretlerini ve kararlılıklarını da korumalıyız. Bu karar beni, Hükümetin şu anda yardım listelerinde bulunan yaklaşık beş milyon işsizle ilgili ne yapması gerektiği sorununa getiriyor.”
— Franklin D. Roosevelt (1882 – 1945)
“Bir Amerikan Hükümeti, Amerikalıların açlıktan ölmesine izin veremez.”
— Franklin D. Roosevelt (1882 – 1945)
“Biz yalnızca Amerika için değil, bütün insanlık için bir yaşam biçimini savunuyor ve inşa ediyoruz.”
— Franklin D. Roosevelt (1882 – 1945)
“Bu ulus kaderini milyonlarca özgür kadın ve erkeğin ellerine, zihinlerine ve yüreklerine; Tanrı'nın rehberliğinde özgürlüğe olan inancına emanet etmiştir. Özgürlük, her yerde insan haklarının üstünlüğü demektir. Desteğimiz, bu hakları kazanmak veya korumak için mücadele edenleredir. Gücümüz, amacımızdaki birlikteliktir. Bu yüce kavram için zaferden başka bir son olamaz.”
— Franklin D. Roosevelt (1882 – 1945)
“Biliyoruz bunu, çünkü tüm yönetim biçimleri arasında yalnızca demokrasi, insanların aydınlanmış iradesinin bütün gücünü seferber eder.”
— Franklin D. Roosevelt (1882 – 1945)
“Biliyoruz bunu, çünkü yalnızca demokrasi, insan yaşamının iyileştirilmesinde sonsuz ilerleme yeteneğine sahip, sınırsız bir uygarlık inşa etmiştir.”
— Franklin D. Roosevelt (1882 – 1945)
“İnsanlara doğru davranırsanız onlar da size doğru davranır — çoğu zaman.”
— Franklin D. Roosevelt (1882 – 1945)
“Kullanıcı merkezliliğe sahip değiliz. Bağlamı anlayana kadar — ki bu, mevcudiyetin çok ötesindedir; mevcudiyet en basit kavramdır, yalnızca şu cihazda mıyım değil miyim onu söyler; bir şeyle toplantıda mıyım, bir şey yazmaya odaklanmış mıyım onu söylemez.”
— Bill Gates (1955 –)
“Ne yazık ki, kalan birkaç dünyasal yıldızın azınlık haklarının kaybını protesto eden bir özgürlük yolculuğunun içindeyim. Tek talep ettiğimiz, parıldama hakkımızdı.”
— Marilyn Monroe (1926 – 1962)
“Üzerinde durduğun toprağın, iki ayağının kapladığından daha büyük olamayacağını kavrayarak mutlu olmak.”
— Franz Kafka (1883 – 1924)
“Ruh, ancak dayanak olmaktan çıktığında özgürleşir.”
— Franz Kafka (1883 – 1924)
“İnsan, içindeki yok edilemez bir şeye sürekli güvenmeden yaşayamaz; hem yok edilemez olan hem de güven, ondan sürekli gizli kalabilir. Bu gizli kalışın ifade biçimlerinden biri kişisel bir Tanrı'ya inançtır.”
— Franz Kafka (1883 – 1924)
“Alçakgönüllülük, herkese, hatta yalnız başına umutsuzluğa düşmüş olana bile, insan kardeşiyle en güçlü bağı verir; hem de hemen, ancak yalnızca eksiksiz ve kalıcı bir alçakgönüllülük koşuluyla.”
— Franz Kafka (1883 – 1924)
“Dünyanın acılarından kendini uzak tutabilirsin, bu sana bırakılmıştır ve doğana uygundur; ama belki de tam bu uzak duruş, kaçınabileceğin tek acıdır.”
— Franz Kafka (1883 – 1924)
“Seninle dünya arasındaki kavgada, dünyadan yana ol.”
— Franz Kafka (1883 – 1924)
“Mantık sarsılmazdır, ama yaşamak isteyen bir insana karşı koyamaz.”
— Franz Kafka (1883 – 1924)
“Josef K.'ya iftira atılmış olmalıydı, çünkü hiçbir kötülük yapmamış olmasına karşın bir sabah tutuklanıverdi.”
— Franz Kafka (1883 – 1924)
“Bir insan nasıl suçlu olabilir ki? Burada hepimiz insanız, biri öteki gibi.”
— Franz Kafka (1883 – 1924)
“Çünkü bir merkeze sahip olmadan, bir mesleğe, bir aşka, bir aileye, bir gelire sahip olmadan, yani büyük ölçekte dünyaya karşı –elbette yalnızca deneme kabilinden– tutunmadan, onu bir anlamda geniş bir mülkiyet yığınıyla şaşırtmadan, insan kendini bir anda yok edici kayıplardan koruyamaz.”
— Franz Kafka (1883 – 1924)
“Genel olarak argümantasyon: F.[elice] karşısında kaybolmuşum.”
— Franz Kafka (1883 – 1924)
“Günlüğü olmayan bir insan, bir günlüğün karşısında yanlış bir konumdadır.”
— Franz Kafka (1883 – 1924)
“Benim için olanaklar var elbette, ama hangi taşın altında yatıyorlar?”
— Franz Kafka (1883 – 1924)
“Dakik değilim, çünkü beklemenin acılarını duymuyorum. Bir sığır gibi bekliyorum.”
— Franz Kafka (1883 – 1924)
“Nesin sen? Sefaletim ben. Şakaklarıma vidalanmış iki tahta parçam var.”
— Franz Kafka (1883 – 1924)
“Kendini koru Felice, hayatı banal saymaktan; eğer banal, tekdüze, basit ve dar kafalı anlamına gelecekse, hayat yalnızca korkunçtur, bunu neredeyse hiç kimsenin hissetmediği kadar hissediyorum. Sık sık — ve içimde belki de kesintisiz olarak — insan olduğumdan şüphe ediyorum.”
— Franz Kafka (1883 – 1924)
“Şu kanaate vardım ki, benim sahip olduğum hâliyle tüberküloz özel bir hastalık değildir, özel bir adı hak eden bir hastalık değildir; yalnızca, anlamı şimdilik kestirilemeyecek biçimde güçlenmiş olan genel ölüm tohumudur.”
— Franz Kafka (1883 – 1924)