Mutluluk üzerine sözler

“Çocukluk ne güzel… Çocuklar ne sevimli, ne tatlı yaratıklar değil mi? En çok hoşuma giden hâlleri nedir bilir misiniz? İkiyüzlülük bilmemeleri, bütün istek ve duygularını, içlerinden geldiği gibi açıklamaları…”

“Neş'eli olmayan insanlardan iki türlü şüphe edilir. Ya hastadır, yâhut o insanın başkalarına bildirmek istemediği bir kuruntusu vardır.”

“Türk Hükûmeti'nin ilk amacı, halka hürriyet ve mutluluk vermek, askerlerimize olduğu kadar, sivil halkımıza da iyi bakmaktır.”

“İltifatlar beni kibirli yapıyor: ve kibirli olduğumda, saygısız ve zorba oluyorum. Bu bir yazık, çünkü iltifatları seviyorum. Öyle olmadıklarında bile onları seviyorum. Çocuğum, iyi bir iltifatla, yiyecek başka hiçbir şeyim olmadan iki hafta yaşayabilirim.”

“İş, bir insanın YAPMAK ZORUNDA olduğu her şeyden oluşur... Oyun ise bir insanın yapmak zorunda olmadığı her şeyden oluşur.”

“Ruh ateşi muhabbet mumuyla tutuştuğu ve dostluk kanadı hiç tüy dökmediği sürece ne önemi var! Ruh gül renkli şarapla genişlediği ve şu anki vakit varoluşumuzun en az mutlu anı olduğu sürece ne önemi var!”

“Neşenin sönmekte olan alevini dostluk kanadıyla yelpazele; ve kızıl şarabı dolaştır.”

“Ne mutlu onlara, keşke bilselerdi talihlerini çiftçiler! Onlara, kavgalı silahlardan uzak, en adil toprak kolayca çıkarır geçimini topraktan.”

“Bana kırlar ve vadilerde akan dereler yeter; ırmakları ve ormanları seveyim, şöhretsizce.”

“Ne mutlu, şeylerin nedenlerini bilmeyi başarabilene.”

“Mutluluk yalnızca para sahibi olmakta değildir; başarmanın sevincinde, yaratıcı çabanın heyecanındadır.”

“Hep kendinden hoşnut, yemeğinden ve karısından.”

“Alışkanlık bize yukarıdan verilmiştir: O, mutluluğun yerine geçer.”

“Üzerinde durduğun toprağın, iki ayağının kapladığından daha büyük olamayacağını kavrayarak mutlu olmak.”

“Budalalar nasıl yorulabilir ki!”

“Gençlik mutludur, çünkü güzelliği görme yetisine sahiptir. Güzelliği görme yetisini koruyan hiç kimse yaşlanmaz.”

“Ama sanırım yaratma hazzını tatmış olan biri için artık bütün diğer hazlar yoktur.”

“İyi bir Hristiyan yakınmaz, her zaman neşelidir.”

“Mezarlıktaki en zengin adam olmak umurumda değil… Geceleri yatağa, harika bir şey yaptık diyerek girmek… Benim için önemli olan bu.”

“Sevdiğimiz insanların varlığı, tattığımız zevklere olağanüstü bir çeşni katar.”

“İnsanın ne kadar bencil olduğu varsayılırsa varsayılsın, doğasında, onu başkalarının talihiyle ilgilendiren ve başkalarının mutluluğunu, onu görmekten aldığı hazdan başka bir şey elde etmese bile kendisi için gerekli kılan birtakım ilkeler olduğu açıktır.”

“Dolayısıyla toplum ve sohbet, zihin herhangi bir zamanda talihsiz bir şekilde dinginliğini kaybetmişse onu yeniden kazanmanın en güçlü çareleri olduğu gibi; öz tatmin ve haz için bu denli gerekli olan o dengeli ve mutlu mizacın da en iyi koruyucularıdır. İnziva ve derin düşünce insanları, ister keder ister kırgınlık üzerine evde kara kara düşünmeye yatkın olanlar, çoğu zaman daha fazla insaniyete, daha fazla cömertliğe ve daha ince bir onur duygusuna sahip olsalar da, dünya adamları arasında bu denli yaygın olan o mizaç dengesine nadiren sahiptirler.”

“Nefret ve öfke, iyi bir zihnin mutluluğu için en büyük zehirdir.”

“Bedenin rahatlığı ve zihnin huzuru bakımından, hayatın bütün farklı katmanları neredeyse aynı düzeydedir ve yol kenarında güneşlenen dilenci, kralların uğrunda savaştığı o güvenliğe sahiptir.”

“İnanıyorum ki, hükümetsiz yaşayan toplumlar (Kızılderililer gibi) genel kitleleri itibarıyla Avrupa hükümetleri altında yaşayanlardan sonsuz derece daha fazla mutluluk duyarlar.”

“Gösterişsiz bir kulübede kitaplarımla, ailemle ve birkaç eski dostumla, sade bir domuz pastırması yiyerek ve dünyanın dilediği gibi akıp gitmesine izin vererek kapanıp kalmayı, insan gücünün verebileceği en görkemli makamı işgal etmeye tercih ederim.”

“Hükümetin, halkın emeklerini onlara bakma bahanesiyle israf etmesini engelleyebilirsek, halk mutlu olacaktır.”

“Mutluluğun sessiz akışı tarihe söyleyecek hiçbir şey bırakmayan o ulus ne mutludur.”

“Birkaç gün içinde beni ezen kaygılardan ve çabalardan sıyrılacak; aileme, dostlarıma, çiftliklerime ve kitaplarıma tarifsiz bir sevinçle çekileceğim. Orada, yaşadığım dönemin karakteri yüzünden boşandığım ve beni görev duygusuyla, ona karşı duyduğum büyük ve sürekli bir tiksintiye rağmen siyasi hayata zorlayan o sükûnete ve o uğraşlara dilediğimce dalabileceğim.”

“Özel bir yurttaşın mütevazı konumuna çekildiğimde, yurttaşlarımın saygısı ve takdiri bana eşlik ederse, kana bulanmış çeliğin kazandığı ganimetlere ya da çadır kurulmuş savaş alanlarının yırtık bayraklarına asla imrenilmeyecektir. İnsan yaşamının ve mutluluğunun gözetilmesi –onların yok edilmesi değil– iyi bir yönetimin ilk ve tek meşru amacıdır.”