Akıl üzerine sözler
243 söz.
“Her aklı başında insan, her erdemli insan, Hristiyan mezhebinden iğrenmelidir.”
— Voltaire (1694 – 1778)
“Tanrı'ya dua etmek, sözcüklerle bütün doğanın değiştirilebileceğine inanarak kendini kandırmaktır.”
— Voltaire (1694 – 1778)
“İtibar sahibi adamların haksız olduğu konularda haklı olmak tehlikelidir.”
— Voltaire (1694 – 1778)
“Haber söz konusu olduğunda, her zaman tasdik kutsamasını beklemek gerekir.”
— Voltaire (1694 – 1778)
“Ne yaparsanız yapın, rezil olanı ezin ve sizi sevenleri sevin.”
— Voltaire (1694 – 1778)
“Batıl inanç, din için astrolojinin astronomi için olduğu şeydir: çok bilge bir annenin çok deli kızı. Bu iki kız uzun süre bütün dünyayı boyunduruk altına almıştır.”
— Voltaire (1694 – 1778)
“Düşünceyi yalnızca haksızlıklarını haklı çıkarmak için kullanırlar ve sözcükleri yalnızca düşüncelerini gizlemek için kullanırlar.”
— Voltaire (1694 – 1778)
“Şöhreti her zaman sağlam kalacak, çünkü neredeyse hiç okunmuyor.”
— Voltaire (1694 – 1778)
“Terimleri tanımlayın, diyorum size, yoksa asla anlaşamayız.”
— Voltaire (1694 – 1778)
“Önyargı, yargılamadan edinilmiş bir kanıdır.”
— Voltaire (1694 – 1778)
“Bazen denir ki, sağduyu çok nadirdir...”
— Voltaire (1694 – 1778)
“Düşüncenin tümüyle mideye bağlı olması ne tuhaf bir şey; buna rağmen en iyi mideler en iyi düşünürler değil.”
— Voltaire (1694 – 1778)
“"Tanrı olmasaydı, onu icat etmek gerekirdi." Ama bütün doğa bize onun var olduğunu haykırıyor; yüce bir zekânın, uçsuz bucaksız bir gücün, hayranlık uyandıran bir düzenin var olduğunu ve her şey bize ona bağımlılığımızı öğretiyor.”
— Voltaire (1694 – 1778)
“Batıl inanç bütün dünyayı ateşe verir; felsefe ise onu söndürür.”
— Voltaire (1694 – 1778)
“En akıllı insan bile zaman zaman yeniden doğaya, yani her şey karşısındaki mantık dışı temel tutumuna gereksinim duyar.”
— Friedrich Nietzsche (1844 – 1900)
“Üslubu iyileştirmek – düşünceyi iyileştirmek demektir, başka hiçbir şey değil! – Bunu hemen kabul etmeyen, bundan asla ikna edilemez!”
— Friedrich Nietzsche (1844 – 1900)
“Bir meslek insanı düşüncesizleştirir; en büyük nimeti de buradadır. Çünkü o, genel türden kaygılar ve endişeler insanın üzerine çullandığında, arkasına izinle çekilebileceği bir korunma siperidir.”
— Friedrich Nietzsche (1844 – 1900)
“Bir düşünürü umutsuzluğa sürükleyebilecek şeyler arasında şu bilgi de vardır: Mantıksızlık insan için zorunludur ve mantıksızlıktan pek çok iyi şey doğar.”
— Friedrich Nietzsche (1844 – 1900)
“Büyük zihinlerin bile yalnızca beş parmak genişliğinde deneyimi vardır; hemen yanı başında düşünmeleri biter ve onların sonsuz boş uzamı ile aptallıkları başlar.”
— Friedrich Nietzsche (1844 – 1900)
“Hiçbir galip şansa inanmaz.”
— Friedrich Nietzsche (1844 – 1900)
“Mistik açıklamalar derin sayılır; gerçek şu ki, bunlar daha yüzeysel bile değildir.”
— Friedrich Nietzsche (1844 – 1900)
“Doğrudur: Hayatı seviyoruz; hayata alıştığımız için değil, sevmeye alıştığımız için. Aşkta her zaman bir parça delilik vardır. Ama delilikte de her zaman bir parça akıl vardır.”
— Friedrich Nietzsche (1844 – 1900)
“Güvercin ayaklarıyla gelen düşünceler dünyayı yönetir.”
— Friedrich Nietzsche (1844 – 1900)
“Delilik tek tek bireylerde ender görülen bir şeydir – ama gruplarda, partilerde, halklarda, çağlarda kuraldır.”
— Friedrich Nietzsche (1844 – 1900)
“Schopenhauer, söz konusu olabilecek son Alman (Goethe gibi, Hegel gibi, Heinrich Heine gibi bir Avrupa olayıdır ve yalnızca yerel, "ulusal" bir olay değildir), bir psikolog için birinci dereceden bir vakadır: yani, nihilist bir bütünsel yaşam değersizleştirmesi lehine, tam da karşı kanıtları, "yaşama isteminin" büyük kendini-evetlemelerini, yaşamın taşkınlık biçimlerini sava alanına süren kötücül dâhice bir girişim olarak.”
— Friedrich Nietzsche (1844 – 1900)
“Aydınlanma, insanın kendi suçuyla düşmüş olduğu bir ergin olmama durumundan kurtulmasıdır. Ergin olmama durumu, insanın kendi aklını bir başkasının kılavuzluğu olmaksızın kullanamamasıdır. Bu ergin olmama durumu, akıl eksikliğinden değil, aklını başkasının kılavuzluğu olmadan kullanma kararlılığı ve cesareti eksikliğinden kaynaklanıyorsa, bu durum insanın kendi suçudur. Sapere aude! Kendi aklını kullanma cesaretini göster! Aydınlanmanın parolası işte budur.”
— Immanuel Kant (1724 – 1804)
“Ergin olmamak öylesine rahattır ki. Benim yerime düşünen bir kitabım, benim yerime vicdan sahibi olan bir din adamım, benim yerime beslenmemi belirleyen bir doktorum vs. varsa, o zaman kendimi hiç yormama gerek kalmaz. Düşünmeme gerek yoktur; yeter ki ödeyebileyim.”
— Immanuel Kant (1724 – 1804)
“Asla, maksimimin genel bir yasa olmasını isteyebileceğim şekilde davranmaktan başka türlü davranmamalıyım.”
— Immanuel Kant (1724 – 1804)
“İnsan aklı, burada da saf kullanımının her yerinde olduğu gibi, eleştiriden yoksun kaldığı sürece, tek doğru yolu bulmayı başarmadan önce elbette bütün yanlış yolları denemiştir.”
— Immanuel Kant (1724 – 1804)
“Yükümlülüğün ne olduğunu genel olarak dile getiren kategorik imperatif şudur: Aynı zamanda genel bir yasa olarak geçerli olabilecek bir maksime göre eyle.”
— Immanuel Kant (1724 – 1804)